Non-fictie: Existentiële leegte van de Oost-Duitse jeugd

Andrea Hünninger is vier jaar oud als in 1989 de Muur valt. Overal wordt feest gevierd en vuurwerk afgestoken.

Maar het is niet dit vuurwerk dat centraal staat in de herinneringen over haar kindertijd. Nee. Dat is het vuurwerk van een totaal andere gebeurtenis: de opening van Disneyland Parijs. Aan Oost-Duitsland, de Duitse Democratische Republiek (DDR) heeft Hünniger geen herinneringen. Er wordt thuis niet over gepraat. De DDR is een herinnering van anderen. Ze schrijft: Voor mij is de DDR even ver weg als het Incarijk Tawantisuyu. Het blijkt dat haar ouders lid zijn geweest van de partij. Haar vader was zelfs tweede secretaris in Weimar. Zou dat de reden zijn dat er niet over de DDR wordt ges …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?