Nieuwe vertelling op Peerke-stramien

Hoe jammer! t Was toch zoo mooi, t was toch nog veel mooier dan al de vleermuizen en de spinnen en de vogels en de ratten, zoon jongen aan een gootpijp met zulke sterke, bloote beenenNu was hij er niet meer. En t was opeens stil geworden, ook op t verborgen plekje.

Misschien gaat er een lampje branden: bovenstaande komt uit Peerke en zn kameraden van W.G. van de Hulst. Zijn lievelingsverhaal, dat in 1919 verscheen. Met zijn grootvader, een vioolbouwer, vlucht Peerke, tijdens de Eerste Wereldoorlog, naar het neutrale Nederland. Door een bombardement is zijn moeder omgekomen en heeft hij zijn benen verloren. Met ernstige verwondingen ligt hij op bed in een oud pakhuis en kijkt ondertussen uit het raam. De jongen heeft veel pijn, maar de natuur leidt hem af, zoals zijn trouwe vrinden () de vlugge, vroolijke vogels. Als Peerke op een dag vanuit zijn …
Dit is 17% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?