Max van der Stoel werd getekend door de scheiding van zijn ouders

Minister van Buitenlandse Zaken Max van der Stoel geeft op 1 september 1974 een persconferentie op Schiphol na terugkeer uit Griekenland. Boeken
Minister van Buitenlandse Zaken Max van der Stoel geeft op 1 september 1974 een persconferentie op Schiphol na terugkeer uit Griekenland. | beeld anefo / Rob Mieremet
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
De biografie van Max van der Stoel, De stille diplomaat, geschreven door journalist en Den Uyl-biograaf Anet Bleich, telt bijna vijfhonderd bladzijden. Vraagt dat niet wat veel van de lezer?
Max van der Stoel, minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet-Den Uyl (1973-1977), was een harde werker. Hij toonde zijn gevoelens niet snel en leefde zuinig en sober. Als top­diplomaat wekte hij verbazing door zijn manier van lunchen: achter z’n bureau at hij twee boterhammen met kaas die hij in een bruine zak van huis had meegenomen. Zijn tact en geduld waren vermaard, evenals zijn werklust en dossierkennis. Is een biografie van vijfhonderd bladzijden over zo’n nobel iemand niet een beetje saai? Slaande deuren, gestrande huwelijken en andere vormen van ondeugd en ellende zijn immers de p …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?