Max Moszkowicz, welsprekende zwijger

Max Moszkowicz had lak aan de smoezende burgerij en haakte niet naar hun goedkeuring. Boeken
Max Moszkowicz had lak aan de smoezende burgerij en haakte niet naar hun goedkeuring. | beeld anp
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Max Moszkowicz had de gave der tong, en kon met charme en voorkomendheid een pleidooi zo voeren dat je dacht: daar zit wat in. Ineens zagen de feiten er anders uit.
Max Moszkowicz (1926), strafrechtadvocaat uit Maastricht, was ‘een handelaar in recht voor wie de oorlog nooit ophield’. Een rake typering van de man die NRC-journalist Marcel Haenen al dertig jaar fascineert: pater familias van ’s lands bekendste advocatenfirma, Moszkowicz, Moszkowicz, Moszkowicz, Moszkowicz & ­Moszkowicz: vader, David, Robert, Max jr. en Bram. Haenen schreef een dijk van een biografie over opkomst, blinken en verzinken van een markant man, in oorlog met zichzelf en de wereld. Hooguit een jaar zal het duren: het verblijf van Maastrichtse Joden in een Duits werkkamp. Op di …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?