Is die klassieke oudheid nu reden tot trots of tot diepe schaamte?

De moord op Julius Caesar, geschilderd door Vincenzo Camuccini in 1798. Boeken
De moord op Julius Caesar, geschilderd door Vincenzo Camuccini in 1798. | beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Mark Rutte heeft het geweten. Bij het Kamerdebat over de vluchtelingen dit najaar benadrukte de Nederlandse premier het belang van een goede bewaking van de grenzen van de Europese Unie. ‘We weten van het Romeinse Rijk: als je de buitengrenzen niet meer bewaakt, is dat het begin van het einde.’ Het leverde de minister-president een hoop kritiek op. Historici wezen erop dat het Romeinse Rijk niet door aanvallen van buiten, maar door interne problemen bezweken is.

Bovendien: wil Rutte, die nota bene zelf historicus is, de vluchtelingenstroom uit Syrië, Irak en Afghanistan gelijkstellen aan de barbaren die Rome aanvielen? De premier bleek niet onder de indruk. Een maand later herhaalde hij zijn waarschuwing in een gesprek met buitenlandse journalisten ter gelegenheid van het komend EU-voorzitterschap van Nederland.

De verwijzing naar de val van het Romeinse Rijk is niet nieuw. In zijn boek Mietjes, monsters en barbaren. Hoe we de klassieke oudheid gebruiken om onszelf te begrijpen laat de Vlaamse classicus Toon Van Houdt zien dat de oudheid al eeuwen ge …
Dit is 5% van het artikel.

Wil je verder lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?