Het was zo bitter, bitter koud (en dus lazen we W.G. van de Hulst)

Boeken
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

In oktober 1969 viel het laatste nummer van het eens zo populaire protestants-christelijke gezinsweekblad De Spiegel op de mat. Journalist Ben van Kaam schreef indertijd in Trouw dat dit ‘het einde van het gezellige christendom’ betekende.

Hoe zag dat ‘gezellige christendom’ eruit? Een vooroorlogse schemerende huiskamer met op tafel een theelichtje en een schaaltje chocoladeflikken. Vader, moeder en hun kroost lazen aandachtig in zuilgebonden kranten, tijdschriften, kinderboeken en vanzelfsprekend ook in De Spiegel.

Het geïllustreerde gezinsweekblad was sinds 1906 weliswaar ‘een begrip’ in protestants-christelijk Nederland, maar dat begrip behoorde volgens de scherp observerende Van Kaam bij een verdwijnend cultuurpatroon. Een groot deel van de leden in het protestants-christelijke huis veranderde la …
Dit is 5% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief