Het thuisgevoel van Franca Treur

De woongroep, de tweede roman van Franca Treur is niet geslaagd. Toch moet Treur er tevreden over zijn. En de lezer heeft er een schrijver bij, die met aandacht gevolgd moet worden.

De eersteling van Franca Treur, Dorsvloer vol confetti, is zo luidruchtig de Nederlandse letteren binnengehaald, de auteur vanuit het niets zo op het schild geheven, dat de tweede roman, De woongroep, alleen maar kan tegenvallen. En dat doet hij ook. Er is veel aan te merken op dit boek. Scènes die spannend bedoeld zijn, smoren in voorspelbaarheid; overgangen zijn soms te abrupt; de identificatie met de hoofdpersoon blijft ook naarmate de roman vordert, te lastig. Je komt niet in het verhaal. Voeg daarbij de reflexen die je verwachten kunt van iemand die afrekent met het christelijk gel …
Dit is 7% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief