Het knakken, koot voor koot, van vingers

The Body of the Dead Christ in the Tomb, Hans Holbein Boeken
The Body of the Dead Christ in the Tomb, Hans Holbein | beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Genadeslag, genadeklap, genadestoot, het is allemaal hetzelfde: ‘het doden van een levend wezen, om het uit zijn lijden te verlossen als er weinig tot geen hoop is op genezing’. Waarom koos Willem Jan Otten in de titel van zijn jongste bundel voor klap: Genadeklap? Ik denk omdat klap nog onverwachter klinkt dan slag. Bovendien doet klap andersom ook denken aan applaus. In elk geval gaat hij terug naar de letterlijke genade, acceptatie, ultieme weldaad.

Willem Jan Otten houdt niet van abstracties, wel van verhalen in gedichten. Ook stroomt er altijd veel water door zijn poëzie. In het eerste gedicht voert gevaarlijk water een zwemmer naar een dodelijke val. Maar ‘Iemand dreef daar voor mij uit’, en seint een teken van hoop, ‘stak zijn duimen op’ voor de schijnbaar reddeloze zwemmer en zijn familie.

Stroomopwaarts dreven

Vonne, zonen, nichtjes, broer Michiel.

En voor ik wist wat ik deed

stak ook ik mijn duimen op.

elkaarverlaters

De rustig naar binnen dringende lezer die van sterke poëzie houdt, komt in Genadeklap aan zijn trekken. Het g …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?