Het beste boek van: Karin Sitalsing

<p>Karin Sitalsing: ‘Ik was ook zo’n bruin meisje op een kakgymnasium’.</p> Boeken

Karin Sitalsing: ‘Ik was ook zo’n bruin meisje op een kakgymnasium’.

| beeld Fjodor Buis
Welk boek veranderde uw leven? Nederlanders zeggen dan: ‘Nou ja, veránderd, dat is wel sterk gezegd.’ Maar bij nader inzien had dat éne boek, die ene kunstervaring, toch best veel invloed. Vandaag: Karin Sitalsing. Karin Sitalsing woont in Groningen en is freelance journalist, onder meer voor Trouw, Vrij Nederland,Panorama en RTV Noord, tekstschrijver en noorderling. Haar boek Boeroes, een familiegeschiedenis van witte Surinamers ligt bij de drukker. ‘Ik wist altijd dat ik afstamde van Boeroes, witte Surinamers. Mijn moeder is er een. Ik moest al jong uitleggen waarom ik zo bruin ben, zo had ik al vroeg besef van mijn afkomst.’ Haar wortels gaan terug op een vergeten groep landverhuizers. ‘In 1845 vertrokken vierhonderd kolonisten uit Overijssel en Gelderland naar Suriname, onder leiding van dominee Arend van den Brandhof uit Veenendaal. Drie jaar later volgde er nog één Gronings gezin in hun voetsporen, en dat was het gezin van mijn bet-bet-overgrootvader Henderijkus Tammenga (1815-1864) uit Vierhuizen.’ Het ging verschrikkelijk mis. Binnen een halfjaar was de helft overleden aan tropische ziekten, in het moerassige gebied rond de plantage Voorzorg. De emigranten werden aan hun lot overgelaten. De kolonisten en hun nazaten groeiden uit tot een bevolkingsgroep van enkele duizenden mensen, die ‘heel’, half of gedeeltelijk Boeroe zijn. Menigeen emigreerde naar Canada of de Verenigde Staten. Maar vanuit Suriname ging de grootste groep naar Nederland. Tot op heden ervaren sommige Boeroes het zo dat Nederland hen toen in de steek heeft gelaten.
‘Mijn moeders generatie is de laatste die zich er nog echt over opwindt. Mijn ouders kwamen naar Nederland, ik ben hier geboren en tegelijk toch helemaal een migrantenkind. Dan kun je nooit door de stad Groningen fietsen, en denken: daar woonde mijn opa. Dat veranderde toen ik ineens ontdekte dat ik hier wel een voorvader had, Henderijkus’ zoon Jacob Rentjes Tammenga (1837-1867). Die is bij mij om de hoek geboren! Dat betekent heel veel voor mij, dat ik nu die wortels kan aanwijzen. Ik fiets er nu zelfs zo vaak mogelijk voor om, om langs zijn geboortehuis te fietsen. Ik ben daardoor veel meer …
Dit is 7% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief