Heilig land op de drempel van de moderniteit

Jeruzalem, Damascuspoort. Boeken
Jeruzalem, Damascuspoort. | beeld Chalil Raad en Theodore Mayer
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Op 4 augustus 1924 staat Theo Vriezen, een net afgestudeerd theoloog die nog nooit een voet buiten Nederland heeft gezet, in Egypte aan het Suezkanaal te wachten op de trein naar Palestina. Een week eerder was hij met de trein uit Rotterdam naar Genua vertrokken. Daar had hij een Nederlandse boot gepakt die op weg naar Indonesië ook Port-Said zou aandienen. Arabische jongens lopen heen en weer en vullen met hun klagende, langgerekte melodieën de stilte van de woestijn. Het ontroert Theo. In zijn beleving geven ze stem aan de vreemde wereld waarin hij nu is beland. ‘Nog denk ik aan dit uur als een van de mooiste momenten van mijn reis’, schreef hij later in zijn verslag.
In 1941 werd Th.C. Vriezen (1899-1981) hoogleraar Oude Testament, eerst in Groningen en daarna in Utrecht. Na de Tweede Wereldoorlog zou hij Israël nog menigmaal bezoeken. Maar die eerste maandenlange reis naar de landen van de Bijbel maakte toch de meeste indruk. Het was ook wat, afreizen naar het Midden-Oosten. Het Ottomaanse Rijk was ineengestort en de Britten en Fransen hadden het bestuur overgenomen. Her en der in Palestina bevonden zich nederzettingen van joodse immigranten. Maar op de meeste plekken was alles nog precies zoals het eeuwen was geweest. Dit was het land dat theologen en hi …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?