Geen wonderen, maar tekens

|beeld gpd/ Jan Zeeman Boeken
|beeld gpd/ Jan Zeeman

Zes jaar lang werkte de Oostenrijkse schrijver Arno Geiger (1968) aan het boek over zijn demente vader. Het moest verschijnen voordat zijn vader stierf: Ik wilde over een levend persoon schrijven. Ik vond dat vader zoals ieder mens een lot verdient dat openblijft.

In 2005 kreeg Geiger voor zijn roman Met ons gaat het goed de Deutscher Buchpreis en de Friedrich-Hölderlin-Förderpreis (interview in deze krant op 17-11-2006). In die roman peinst de bejaarde Alma, ronddrentelend in haar grote huis, over haar man die dement zijn laatste dagen slijt in een verpleeghuis: Zou je kunnen doodgaan aan vergeten, net zoals je stikt? Geiger moet toen ook al bezig zijn geweest met het onderwerp dementie. Halverwege de jaren negentig traden bij zijn vader de eerste symptomen op van deze aandoening. Aanvankelijk had zijn omgeving niet in de gaten wat hij mankeerde …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?