Gedichten van een overwerkte hulpverlener

Boeken
beeld Christiaan Zielman
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Gedichten schrijven is een manier om de greep terug te krijgen op je leven, ervaarde Annemieke Reesink. Annemieke Reesink raakte een jaar geleden burn-out. Maar niet alleen haar werk als hulpverlener ging door de mallemolen van haar spookhoofd, ook haar huwelijk en haar gezin, en het geloof dat ze van thuis had meegekregen.

Niet elke dichteres introduceert zichzelf als volgt: ‘Annemieke Reesink (1975) is een zoekende moeder, overwerkte hulpverlener en twijfelende gelovige. Ze heeft lief zo goed en zo kwaad als dat gaat.’

Twee dochters heeft ze, die het huis al uit zijn. Haar jongste, een zoon, stelt zich beleefd voor en maakt zich dan discreet uit de voeten met de belofte dat hij boven zijn huiswerk gaat maken. Reesink werpt hem een vrolijk-sceptische blik toe. Dan zet ze zich aan de eettafel in haar huis in Doetinchem, en begint te vertellen. Het was die overwerkte hulpverlener die dichter werd. Reesink is maat …
Dit is 8% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief