Een odyssee is als een mensenleven

Arnold Böcklin, Odysseus en de reus Polyphemos (1896). Boeken
Arnold Böcklin, Odysseus en de reus Polyphemos (1896). | beeld wikicommons
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Het gebeurt niet vaak dat de naam van een literair werk een gewoon zelfstandig naamwoord wordt, maar bij de Odyssee van Homerus is dat het geval. Aanroeping van de MuzeDe man van vele listen moet u, Muze, voor mij bezingen. Hij zwierf zeer veel rond nadat hij Trojes goddelijke burcht verwoest had, zag de steden van veel mensen en leerde zo hun geest en volksaard kennen. Veel pijn en leed doorstond zijn hart op zee terwijl hij voor zijn eigen leven vocht, voor de behouden thuiskomst van zijn makkers. Zing van de man van de duizend listen, Muze, die heel veel rondzwierf nadat hij de heilige vesting van Troje verwoest had, van heel veel mensen de steden zag en doorzag hoe ze dachten heel veel pijn en ellende op zee leed toen hij er voor zijn leven en de terugreis naar huis van zijn vrienden bleef vechten De hond ArgosZo stonden zij daar met elkaar te praten. Nu lag er daar een hond en hij verhief zijn kop en spitste ook de oren, Argos, hond van de onverschrokken Odysseus. Hij had hem zelf ooit opgekweekt, maar geen plezier had hij eraan voor zijn vertrek naar het hoogheilig Troje. Lang geleden namen de jongeren hem dikwijls mee op jacht op wilde geiten, herten, hazen. Maar nu zijn meester weg was, lag de hond verwaarloosd op de mest van muilezels en runderen, die voor de poort bij hopen hoog uitgestort was en die door de slaven van Odysseus nadien werd weggehaald voor de bemesting van het grote landgoed. Daar lag dus Argos vol met hondenluizen. Maar nu, zodra hij Odysseus nabij wist, begon hij met zijn staart te kwispelen en liet de beide oren hangen, kracht om dichter bij zijn meester te geraken had hij niet meer. Toen wendde Odysseus zijn ogen af en wiste zich een traan, vermeed gemakkelijk Eumaios’ blik, maar vroeg hem dadelijk om een verklaring: En zo stonden zij samen over die dingen te praten. Maar een hond die daar lag hief zijn kop en spitste zijn oren: Argos van de zwaarbeproefde Odysseus, die hem wel grootbracht maar naar Ilios moest voor hij iets aan zijn hond had. In het verleden namen jonge mannen hem mee op jacht achter de herten, hazen en berggeiten aan, maar nu lag hij, want zijn baas was afwezig, verwaarloosd op de berg van mest van koeien en muildieren die voor de poort werd gegooid, en bleef liggen totdat de slaven van Odysseus de gier kwamen halen om er de uitgestrekte akkers mee te bemesten. Daar lag Argos de jachthond, krioelend van bijtende vlooien. En zodra hij er lucht van kreeg dat Odysseus dichtbij was, kwispelde hij nog met zijn staart en legde zijn oren plat, maar hij had niet meer de kracht naar zijn baas toe te kruipen; die keek haastig opzij en veegde een traan van zijn ogen, zodat Eumaios het niet kon zien, en hij informeerde:

Een odyssee is een moeizame reis, vaak een zoektocht die niet eenvoudig volbracht kan worden. Ze verwijst naar de lange terugtocht naar zijn vaderland Ithaka, die de Griekse strijder Odysseus na de Trojaanse oorlog moest ondernemen. Tien jaar duurde volgens het verhaal de oorlog om Troje, die in de twaalfde eeuw voor Christus geplaatst wordt. Tien jaar deed Odysseus, door wiens list de Grieken de stad via het houten paard hadden ingenomen, erover om zijn geliefde Ithaka te bereiken.

Het is een verhaal dat al vele malen uit het Grieks is vertaald, maar waarvan we geen genoeg kunnen krijgen. Zo …
Dit is 7% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief