Dood in de Oudheid als prikkel en verleiding

‘De dood van Seneca’, schilderij van Manuel Domínguez Sánchez, 1871. Boeken
‘De dood van Seneca’, schilderij van Manuel Domínguez Sánchez, 1871. | beeld nd
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

‘Het mensengeslacht lijkt op de bladeren, die over de aarde waaien en in het voorjaar nieuw opkomen. Net zo groeien en verdwijnen de mensen, geslacht na geslacht.’ Het is een tekst die zo uit Psalm 103 lijkt te zijn gekomen. De mens wordt daar vergeleken met gras of een bloem die opbloeit. Maar als de wind gewaaid heeft, vindt men zelfs de plek waar zij stond niet meer. Toch is het niet David die dit vers gedicht heeft, maar de Griekse dichter Homerus in de Ilias.

Homerus’ verzen worden aangehaald in het boek Sterven in stijl. Leven met de dood in de klassieke oudheid van de Nijmeegse histori …
Dit is 18% van het artikel.

Meer lezen?

24 uur nd.nl voor maar € 2,-

Of lees via
Paywall
PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief