De onzekere mens als middelpunt

Iraniërs maken een selfie in Teheran. Waar komt die selfie-obesssie vandaan? Boeken
Iraniërs maken een selfie in Teheran. Waar komt die selfie-obesssie vandaan? | beeld ap / Abedin Taherkenareh
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie
Drie jonge filosofen schrijven op het eerste gezicht elk een apart essay en bundelen het in Onszelf voorbij. Wie echter goed leest, ontdekt dat dit één verhaal is: de van nature kunstmatige mens doet er alles aan de controle over zijn of haar leefwereld niet te verliezen.

Naomi Jacobs (1990) bijt het spits af. Ze legt uit dat de mens ‘de behoefte heeft sterke overtuigingen te ontwikkelen, eenduidige indrukken te vormen en dingen en gebeurtenissen in hokjes te plaatsen’. In het verlengde hiervan merkt ze op dat een mens zich daarom graag bevestigd ziet in een oordeel en hier ook actief naar zoekt. Dat we zo gehecht zijn aan de bevestiging van ons oordeel, is ook te verklaren door onze onzekere omgeving. Want, en hierbij verwijst ­Jacobs terecht naar de Poolse socioloog Zygmunt Bauman (1925-2017), we leven in een vloeibare tijd.

Bauman bedoelde hiermee dat tra­ …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?