De hogesnelheidslijn is een oer-Hollands compromis

DEN HAAG - Er is geageerd, geprotesteerd en geprocedeerd, maar de hogesnelheidslijn die je in een mum van tijd van Amsterdam naar Parijs brengt, ligt er. Honderd kilometer, compleet met transparante viaducten, afgezonken tunnels, verdiepte kruisingen, gebundelde snelwegen en luchtschachten voor het oorcomfort. Een litteken of aanwinst voor ons landschap?
,,Alles went meneer. Dat is het gekke met mensen.'' De oude man met het kleine meisje voor op zijn fiets en klompen op de pedalen riekt naar andere tijden. Hij manoeuvreert behendig, verlaat het landweggetje en schiet onder het blanke HSL-beton door. Ranke bovenleidingmasten priemen in de lucht, twee meerkoeten vieren het voorjaar. Dat de HSL hier, aan de rand van Benthuizen, een volkstuinencomplex in tweeën snijdt, lijkt al vergeten. Het Nederlandse landschap is het product van mensenhanden, van pragmatische geesten. Strakke lijnen, in het gelid staande bomen. Het eerste stuk van de HSL …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?