Landsaat-Klein kan oom eindelijk 'bezoeken'

(Novum) - AMSTERDAM (Novum) - Olga Landsaat-Klein herdacht haar oom ieder jaar al bij de gevangenis in Scheveningen, maar met behulp van haar DNA heeft oorlogsslachtoffer Douwinus Janse eindelijk een eigen rustplaats gekregen. ,,Het is erg bijzonder voor mij dat hij nu zijn eigen plekje heeft en een eigen steen. Dat was een emotioneel moment. Vooral mijn moeder is altijd blijven hopen dat ze hem zouden identificeren. Ze is in 2002 overleden en heeft dit helaas niet meer kunnen meemaken, maar het is mooi dat het toch nog is gelukt'', aldus Landsaat-Klein.

Janse is met dank aan de Werkgroep Vermiste Personen Tweede Wereldoorlog na 71 jaar samen met Karel Walet en Eliazer Pachter geïdentificeerd. Het drietal werd in juli 1943 door de Duitse bezetter doodgeschoten op de Waalsdorpervlakte bij Den Haag. Janse pleegde samen met Walet in 1942 uit naam van de illegale CPN drie bomaanslagen in Amsterdam. Ze werden gearresteerd en in mei 1943 door het Duitse Hooggerechtshof ter dood veroordeeld. Als extra straf voor hun familie werden zij op een onbekende plaats in de duinen begraven. Na de oorlog werden deze graven teruggevonden, maar de slachtoffers konden niet meer worden geïdentificeerd.

Dankzij het DNA van Landsaat-Klein kwam er uiteindelijk uitsluitsel. ,,Ik had me er eigenlijk al mee verzoend dat het nooit echt duidelijk zou worden. Maar via een neef was er al een match. Er was echter ook nog DNA van het vrouwelijke geslacht nodig. Dat is van mij gekomen. Het maakt het voor mij wel extra speciaal dat ik er een bijdrage aan heb kunnen leveren. Ik heb er met een achternicht en haar vader ook nog een paar familieleden bij kregen. Ik waardeer het werk van de mensen zeer die zich inzetten om de slachtoffers een gezicht te geven. Het is ontzettend waardevol.''

Na de dood van haar moeder hield Landsaat-Klein de gedachtenis aan haar oom in ere. ,,Je krijgt dit als erfenis en ik heb geprobeerd het zo goed mogelijk uit te dragen.'' Ze ging daarom elk jaar naar de herdenking in Scheveningen omdat ze wist daar haar oom daar vast had gezeten. ,,Ik blijf ook zeker naar deze herdenking gaan. Want het is belangrijk dat de jeugd dit niet vergeet. Maar het is fijn dat ik nu ook naar een andere plek kan gaan om mijn oom te herdenken.''

PDF Print Stuur door

Dagelijkse nieuwsbrief