Tussen onkunde en utopie

De weermannen konden nog zo vaak herhalen dat dit novemberweer niet normaal is - in de campagne speelde de klimaatchaos geen echte rol. En de sociale gerechtigheid lijkt op te houden bij de grenzen van het eigen koninkrijkje. Tot verdriet van christelijke wereldverbeteraars. Ze voelen zich alleen staan in hun verlangen naar meer concrete stappen. Hoe ver moet je gaan? ,,Laten we geen utopie najagen van een betere, maakbare wereld, oppert een gereformeerde filosoof. ,,Dat is onchristelijk. Voorzetten voor een debat.

 

Als het gaat om schepping en sociale gerechtigheid, kijken geen twee christenen dezelfde kant op. De een vindt het zinnig om te weten wat zijn ecologische voetstap is, om zo min mogelijk auto te rijden, eerlijke koffie te drinken zelfs, terwijl de ander vrolijk op vliegvakantie gaat naar de wegsmeltende gletsjers in bergdalen die al sinds de jaren negentig van de vorige eeuw elk jaar tien graden te warm zijn voor het winterseizoen. Het meest raadselachtige is vermoedelijk dat christenen zich herkennen in beide posities tegelijk. Twee zielen in één borst. De kerkganger lijkt zich wel iets m …
Dit is 6% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?