Oorlogskinderen blijven altijd kind

Herdenken kan heel vervelend en nietszeggend zijn. Maar soms springt het verleden ongeremd naar voren en confronteert het de herdenkers met de gruwelen en dilemma's van destijds. Dat gebeurt op de tentoonstelling Oorlogskind, die een jaar lang door het land trekt.
Op 15 november 1998 werd er een krans gelegd bij het graf van de onbekende soldaat in Londen. Dat gebeurt veel vaker en de beelden houden de blik nooit lang vast, maar deze keer was er iets bijzonders en zelfs iets spannends te zien. De krans werd gelegd door Norman Edwards, 104 jaar oud en inmiddels zo onvast, dat hij van twee kanten ondersteund moest worden. Ook de krans kon hij niet meer in z'n eentje dragen. Ademloos wachtten de toeschouwers af, of Norman Edwards zijn taak volbrengen zou. Ze werden gefascineerd door de herdenking zelf en niet door wat herdacht moest worden: het einde van d …
Dit is 6% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?