Liefde is gaapverwekkend

Zeer waarschijnlijk opent u tijdens het lezen van dit verhaal wat vaker uw mond. Dat mag, want lezen over gapen werkt aanstekelijk: u recht uw borstkas, strekt de kaakspieren, uw lippen rekken zich op tot het uiterste, u ademt diep in en langzaam en luid weer uit. Zo, dat was 'm. Net als niesen is gapen lekker. Tenminste, als u het discreet doet, en uw hand naar uw mond niet vergeet. Op gapen ligt namelijk nog altijd een taboe, en dat is niet alleen een kwestie van etikette. Wie geeuwt, ademt een duiveltje in, en blaast de ziel weer uit.
Wolter Seuntjens was bezig met zijn afstudeerproject in de geschiedenis van de psychologie, toen hem iets opviel: telkens als hij bij zijn begeleider kwam om zijn leesopdracht te bespreken, gaapte de man. Dat gebeurde de eerste en tweede keer, maar na het vijfde bezoekje kon het geen toeval meer heten. Het gapen van de begeleider kon een paar dingen betekenen: Of de man had een chronisch gebrek aan zuurstof, of hij had altijd trek, of het gesprek met Seuntjens was zo saai en slaapverwekkend, dat de man geeuwde uit verveling. Wat zou er anders achter zijn gaapgedrag zitten? Die vraag liet Seunt …
Dit is 6% van het artikel.
Paywall
PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?