Annie Goudswaards kamptijd

Met een gapende, vuistgrote wond in zijn knieholte, nog voor hij bloedvergiftiging kreeg, bewusteloos raakte en stierf, sleepte de vader van Annie Goudswaard zich over de grond van de barak van slaapmatje naar slaapmatje. Hij las de andere krijgsgevangenen in het kamp bij Nagasaki voor uit zijn nieuwetestamentje, bad met ze en sprak over vergeving, ,,want met haat in je hart kun je niet sterven''. Zestig jaar later was zijn dochter Annie (75) daar en vertelde van verzoening. Een onbetekenende, wat broze en beproefde vrouw uit Voorthuizen, kloppend aan de gesloten Japanse ziel. ,,Dat jij hier bent is een vrucht van jouw vaders vergevingsgezindheid.''
In de gelukkige tijd dat Celebes nog warm-groen zweette van een leven van voldoening, vader onderwijzer was en moeder zorgde voor haar zes kinderen, besefte niemand dat kort daarop de eerste punt op papier zou worden gezet van de levenslijn van Annie Goudswaard. De strepen die daarvoor getrokken waren, moesten oefenschetsen zijn geweest; nu begon het pas echt. De Tweede Wereldoorlog denderde het Verre Oosten binnen en de Japanners lieten zich in Nederlands-Indië zien. Vader werd gemobiliseerd en kwam als krijgsgevangene in Japanse handen. Eerst in een mannenkamp, nabij het kamp waar zijn vrouw …
PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?