schaken

Zeven jaar geleden verscheen The Flexible French van de hand van Viktor Moskalenko en alle fans van de zogenoemde Franse Opening werden niet lovensmoe. Een klassieker! Inmiddels is van alles veranderd in de theorie. Je zou kunnen denken dat door het zegen brengende werk van alle digitalisering er niets meer te ontdekken valt, maar juist daardoor blijkt dat wie lang op zet 34 met succes Pf4 speelde, het volgens Rybka wel kan schudden, want het moet Pg3 zijn. Hoe dan ook, schaakbroeder Moskalenko komt met The Even More Flexible French, prachtig uitgegeven door NIC (www.newinchess.com). Soms is het ergerniswekkend wanneer legendarische schaakboeken opnieuw worden uitgegeven met allerlei veranderingen, bijvoorbeeld wanneer een of andere schakende tuinkabouter heel parmantig het boek van Fischer, My 60 Memorable Games, gaat zitten ‘moderniseren’. Je gaat toch ook niet de schutters op de Nachtwacht vervangen door ME’ers? (Dat zou overigens wel leuk zijn wanneer dan een roedel onwetende Japanners de zaal betreedt.) Maar hier is het de auteur zelf en gaat het om aanvullingen. In het boek keren natuurlijk soms ook varianten terug die al waren afgeschreven, maar toch nog onverwacht resultaat bleken op te leveren. In deze editie dus ook meer partijen dan in die van 2008. Het is al met al een volledig repertoire voor de Franse spelers. De auteur is niet kinderachtig: ook voor wit wijst hij de gebaande wegen die tot succes kunnen leiden en tot mijn genoegen zag ik dat de doorschuifvariant nog springlevend is. Moskalenko uit de zo geplaagde Oekraïene heeft een boek afgeleverd dat zowel de grootmeester als de clubspeler verder brengt in het Frans maar ook in schaken in het algemeen (isbn 978-90-5691-574-2).

Sport

meer ‘Sport’