Luister naar

Jongerenportret: ‘Nederland valt me tot nu toe erg mee’

Interview
De jeugd van tegenwoordig, ­wie is dat? Vandaag: Marijke Huisman (17) uit Bennekom. Ze is net verhuisd vanuit Kroatië naar Nederland, volgt volwassenenonderwijs in Ede en leest graag boeken van C.S. Lewis.
zaterdag 4 januari 2020 om 03:30 aangepast 09:35
Afbeelding
Dick Vos

‘De afgelopen jaren woonde ik in Kroatië omdat mijn ouders daar zendingswerk deden onder Roma-kinderen. In juni verhuisden wij naar Nederland. Dat was een grote verandering voor mij, want ik heb langer in andere landen gewoond dan in Nederland. In Kroatië woonde ik sinds mijn dertiende, daarvoor woonde ik drie jaar in Nederland en weer daarvoor woonde ik in Engeland in Canada. In Engeland werkten mijn ouders voor Wycliffe Bijbelvertalers en in Canada studeerde mijn vader filosofie.

Afgelopen zomer woonden we tijdelijk in een pastorie in Randwijk en een maand geleden verhuisden we naar Bennekom. Dit is een handige plaats, want ik kan op de fiets naar Ede waar ik naar het Voortgezet Algemeen Volwassen Onderwijs ga. Vorig jaar heb ik al een paar examenvakken afgerond, dit jaar ga ik daarmee verder en volgend jaar hoop ik dan mijn vwo-diploma te hebben. In Kroatië had ik al staatsexamen Engels gedaan omdat we eerst van plan waren daar langer te blijven.

We verlieten Kroatië vrij onverwachts, pas in maart werd dat besloten. Mijn zusje van zestien wilde graag naar het mbo en dat kon daar niet. Daar kwam bij dat mijn andere zusje van veertien graag naar een Nederlandse school wilde. Ikzelf wilde liever in Kroatië blijven: daar kende ik veel mensen en ik wist niet wat ik kon verwachten van Nederland. Bovendien had ik vrijwel alleen maar negatieve herinneringen aan Nederland. Toen wij op mijn tiende vanuit Canada hier kwamen, heb ik geen leuke tijd gehad. Het was afschuwelijk. We woonden in Toronto, een heel grote stad, en in Nederland kwamen we terecht in the middle of nowhere. Op school ervoer ik weinig begrip voor onze situatie: mijn zusjes werden automatisch een klas lager ingedeeld vanwege hun taalachterstand terwijl ze erg slim zijn. Ik vond het ook vreemd dat vrienden en familie tegen ons zeiden: “Wat fijn dat jullie weer terug zijn.” Voor mij voelde het niet als terugkomen, want ik kende Nederland amper. In Canada zaten we als gezin in hetzelfde schuitje, we waren allemaal eigenlijk vreemdelingen, maar in Nederland voelde ik me eenzaam omdat mijn ouders wel een gevoel van thuiskomen hadden.

Het liefst zou ik drie studies volgen - literatuur, geschiedenis en theologie - maar helaas moet ik gaan kiezen.

Gelukkig valt Nederland mij tot nu toe erg mee. Het is fijn om onze familie weer te zien en naar school te gaan. Op het volwassenenonderwijs zitten vooral mensen die gezakt zijn en in een paar vakken opnieuw eindexamen moeten doen. Ik volg dus meer vakken dan de meeste anderen, maar dat vind ik niet erg. Verder is het fijn dat hier in alles meer keuze is. Als ik iets wil kopen, kan ik dat heel makkelijk doen en wordt het pakketje de volgende dag al bezorgd. In Kroatië duurde dat een paar weken. En stel dat ik een hobby zou willen zoeken, dan kan ik hier letterlijk alles doen.’

Doordat ik nu naar school ga, heb ik minder tijd voor mijn grootste hobby: lezen. Ik lees met name graag Engelse literatuur. Verder heb ik bijna alle boeken van C.S. Lewis gelezen en van de apologeet G. K. Chesterton. Fictie lees ik ook wel, maar dan moet zo’n boek wel iets religieus bevatten, zoals de boeken van Chaim Potok. Ik ben een echte binge-lezer: als ik eenmaal bezig ben in een boek, lees ik het in één keer uit. Naast lezen borduur ik graag terwijl ik een boek luister of de BBC aan zet. Voor een oudere mevrouw in Kroatië heb ik een groot wandkleed gemaakt met daarop een icoon, dat was een behoorlijk tijdrovende bezigheid. Met haar houd ik contact: ik mail regelmatig waar ik mee zit en wat er allemaal gebeurt. Zij heeft veel levenservaring en is zelf zendeling, dus ze snapt mij heel goed.

Met mijn vader praat ik ook veel, voornamelijk over bepaalde dogma’s of theologische onderwerpen. We praten niet over emoties, ik ben niet zo’n type om het over persoonlijke zaken te hebben. Ik huil heel snel en dat wil ik liever niet bij mijn familie omdat ik die elke dag zie. Misschien is het zoals Anne Frank in haar dagboek schrijft, dat je gevoelens minder makkelijk deelt met de mensen die bij je in huis wonen. Met mijn twee zusjes ben ik heel close, door de vele verhuizingen zijn zij vrienden die altijd meegaan. Bovendien kregen wij altijd met z’n drieën thuisonderwijs van een Nederlandse juf terwijl mijn broertje naar een Kroatische school ging.

Volgend jaar neem ik een tussenjaar om uit te zoeken wat ik wil studeren. Ik zou graag in het buitenland een studie volgen, maar aan de andere kant is het ook relaxt om nog thuis te wonen. Ik ben geen praktisch type en als je op jezelf woont moet je veel dingen zelf kunnen. Mijn zusje is veel praktischer ingesteld, zij kookt drie keer per week en kan goed schilderen. Ik vind koken niet leuk, waarom zou ik het dan gaan doen? Het liefst zou ik drie studies volgen - literatuur, geschiedenis en theologie - maar helaas moet ik gaan kiezen. Het lijkt mij wel aardig om voor altijd te blijven studeren en professor te worden. Ik vind school gewoon heel erg leuk.’ <

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

'Mijn kleindochter zegt: 'Opa, dit smaakt heel anders dan de sla uit de supermarkt!''

Wie een moestuin wil beginnen, moet vaak geduld hebben. Een groot aantal volkstuinverenigingen kent een wachtlijst. Waarom is het de moeite waard om een moestuin te hebben? Vandaag vertelt: Palko Andriska (72) uit Veenendaal.

Afbeelding

Het weekend van Thom: 'Als er iets misgaat, moet je doen of er niks is gebeurd'

Op zaterdag is Thom Runhaar (10) vaak te vinden bij de scouting. 'Altijd lekker buiten', vindt hij. Sinds een paar maanden is Thom misdienaar op zondag. Hij vertelt over zijn weekend.

Afbeelding

Deze broers wonen en werken samen: 'Het is een soort scheiden als hij straks trouwt'

Ze groeiden samen op, wonen bij elkaar en runnen samen hun videomarketingbedrijf. Wat bindt de broers Remco en Roland Guijs? 'Het is bijna telepathisch tussen ons.'

Afbeelding

De liefde voor de bever bekoelt, maar daar is wat aan te doen. 'Nee, ik ben geen knuffelaar'

Bevers die drie van de vier bomen omknagen. Langs de Maasplassen in Limburg gebeurt dat. 'Voor de natuur is het niet zo erg. Maar wel voor het draagvlak van de bever. Pak waardevolle bomen in met gaas. Dat helpt.'

Afbeelding

Het 'Kasteeltje van Nieuwendijk' staat te koop: 'Van een afstand zag het er mooi uit'

Op huizenverkoopsites speuren we naar de meest excentrieke panden. Vandaag: Het ‘Kasteeltje van Nieuwendijk’ staat te koop. Een landhuis met de luxe van een verwarmd zwembad, een grote overdekte veranda en een tuin die grenst aan de Brabantse Biesbosch.

Afbeelding

Corry Frieling (81) had weinig met geloof, tot die ene dag: 'Vanuit de duisternis kwam ik in het licht'

Corry Frieling (81) uit Veenwouden groeide als enig kind op in een communistische omgeving. Met het geloof deed ze niet veel. Totdat haar vriendin zich bekeert. 'Ik zag een stralende vrouw, die al haar hoop en vertrouwen op God had gesteld.