Luister naar

Als Moestuin Juf leert Charlotte Verhoeve ondernemers én kinderen tuinieren

Nieuws
Culinair verslaggever Marco Bosmans trekt deze zomer van moestuin naar moestuin, op zoek naar groene vingers en vruchtbare aarde. Hij poot, zaait, teelt en oogst. De Moestuin Juf in Utrecht sluit de serie.
Marco Bosmans
zaterdag 31 augustus 2019 om 03:00
Charlotte Verhoeve: ‘De kinderen hadden ook achter de Playstation kunnen duiken, maar ze komen naar de moestuinclub. Dat vind ik geweldig, zeker in een multiculturele wijk als Ondiep.’
Charlotte Verhoeve: ‘De kinderen hadden ook achter de Playstation kunnen duiken, maar ze komen naar de moestuinclub. Dat vind ik geweldig, zeker in een multiculturele wijk als Ondiep.’ Marco Bosmans

Voor zover er lessen te trekken zijn uit een zomerserie over moestuinen, weet ik na acht ontmoetingen één ding zeker: tuinieren gaat niet vanzelf. Het vraagt veel liefde, strakke planning en vieze handen. Enige hoop van zegen is nooit weg, bovendien. Charlotte Verhoeve uit Driebergen ‘predikt’, als Moestuin Juf, lering en vermaak op de vierkante centimeter.

Vergeef me de flauwe woordspeling, maar juf Charlotte móés(t) tuinieren! Geïnspireerd door haar Betuwse boerburen riep ze als klein meisje al dat ze boerin wilde worden en de Land- en Tuinbouwschool lag dan ook voor de hand. Pa en ma Verhoeve besloten echter tot een meer zekere basis voor hun dochter: de mavo. Aansluitend volgde een opleiding MBO Sociaal Cultureel Werk en op eigen initiatief werden daar HBO Personeel & Arbeid en HBO Coaching & Counceling aan toegevoegd. Wat heeft deze re-integratiewerker in vredesnaam te zoeken in deze moestuinserie? ‘Haha, ik zal het je vertellen. Re-integratie bracht me niet helemaal de voldoening die ik hoopte te vinden en omdat ik bestookt werd met vragen over de moestuintjes van Albert Heijn, besloot ik het roer om te gooien. Meer mijn hart te volgen. Ik ben gek op tuinieren en ook het geven van trainingen lag me wel, dus dat het een combinatie is geworden, is geweldig.’

Charlotte doet haar verhaal in het Hof van Cartesius in Utrecht, een groene werkplek waar creatieve, duurzame ondernemers zélf hun eigen werkruimte (af)bouwen rondom een publieke binnentuin. Het is tegenwoordig een van de werkplekken waar ze de moestuin-juf uithangt.

‘Dat tuinieren had ik mezelf trouwens wijsgemaakt via allerlei gesprekken en cursussen. Ik wilde zo graag, dat ik de kennis en kunde als het ware absorbeerde. Via via kwam mijn zendingsdrang met betrekking tot de moestuin op de juiste plekken en bij de juiste mensen terecht, zoals hier in Utrecht. Hier ontstond namelijk het idee om volwassenen les te geven in moestuinieren. Nou, daar voelde ik wel voor! Daarvoor moesten wel eerst wat hoge moestuinbakken worden gebouwd voordat we de cursusgroep konden loslaten. Die groep zat zo vol trouwens, want de moestuin is hot. Iedere les heeft een thema en bestaat uit een uur theorie en een uur praktijk, waarbij vrijwel alle onderwerpen besproken worden, van wormenhotels tot gezonde grond en van composteren tot permacultuur. En wanneer alle tuintjes (iedere cursist beheert een vierkante meter; red.) zijn volgroeid, organiseren we een oogstfeest. Dan wordt er gekookt met de groenten en gezellig gegeten. Ja, echt een climax na tien lessen en een seizoen tuinieren.’

moestuinclub

De juf heeft het enorme tuinhart ook op de tong, want ze praat met gemak vier pagina’s vol. Ondertussen houdt ze vanuit een ooghoek de cursustuintjes in de gaten. Hier en daar wordt een onkruidje getrokken of een aardbei geplukt. De verslaggever proeft mee en samen besluiten we het gesprek te vervolgen in de Kloostertuin in de wijk Ondiep, twee kilometer verderop.

‘Ik geef op meerdere scholen in de regio les. Bij de ene school is dat echt een moestuin-les tijdens schooltijd, maar ik doe ook moestuinclubs ná school, zoals hier. De kinderen die zo komen, hadden vanmiddag ook achter de Playstation kunnen duiken of kunnen voetballen, maar ze komen naar de tuin. Ja, dat vind ik geweldig, zeker in een multiculturele wijk als Ondiep. Kinderen zijn echt wel nieuwsgierig naar hoe zo’n tuin werkt hoor. Als je het maar positief brengt. Nee, als ik ze een uur laat wieden, ben ik ze snel kwijt. Het is de combinatie van planten, verzorgen en oogsten. Ik merkte al snel dat er ook bij deze kinderen veel belangstelling bestaat. Mooi is dat.’

groene long

Terwijl Charlotte zich met haar ‘moeskroost’ stort op de courgettes, tuinbonen, frambozen en bramen, legt Joost van Leeuwen, de grondlegger van de Kloostertuin, mij uit hoe in Ondiep een paradijsje ontstond. ‘De sier- en moestuin is min of meer van schrik ontstaan. Toen de wijkbewoners een jaar of tien geleden hoorden dat op dit groene plekje zes woningen gebouwd zouden worden, ontstond een soort protest. Mede dankzij de bouwcrisis en heel veel gelobby bij de gemeente, konden we dit plekje groen houden. De gemeente was overtuigd en vijf jaar geleden werd de Kloostertuin geopend. Sindsdien is het een soort groene long voor de wijk, waar jong en oud samenkomen, precies zoals we hoopten.’

Ons gesprek aan de picknicktafel wordt ruw onderbroken. De Moestuin Juf en haar kinderen zijn in extase: er is een kikker gespot in de minivijver! De primeur is van korte duur, want het arme beestje maakt dat-ie wegkomt voor de gillende stuiterballen. Charlotte kan haar lachen niet houden: ‘Kinderen of volwassenen les geven, het is een groot verschil, haha. Juist de afwisseling vind ik geweldig. Wat het me geeft? Plezier vooral, maar ook meer kennis en kunde, die ik weer stop in mijn eigen moestuin. En geld, niet te vergeten. Ja, ik ben nou eenmaal ondernemer. Sterker nog, die kleine Charlotte die boerin wilde worden, heeft haar zin gekregen.’ ¦

code grijs: bestaan er wel grijze groenten?

De krantenbaas heeft makkelijk praten met zijn kleurenpalet in de Zomerbijlagen: iedere week een ander kleurthema. Natuurlijk neem ik de moestuinen daarin mee, chef. Rood, geel, blauw en groen; moeiteloos plukte ik in de afgelopen weken mijn bonte groenteboeketjes bijeen. Maar in de slotaflevering moet ik helaas kleur bekennen. Grijs werd een onmogelijke missie. Niet alleen voor de tuinder en de schrijver, maar ook voor voedingskundige Sytske en kok Shamida. Het grijs in de moestuin beperkt zich immers tot het tegelwerk tussen de bedden, de stapstenen op de vruchtbare aarde. Zelfs Jac Nijskens van de Historische Groentehof wist zich geen vergeten grijze groente te herinneren. Het was mijn groenteboer die op de valreep redding bracht. Hij zei: ‘Witlof, koolraap en spruiten dreigen te vergrijzen. De jonge generatie blieft ze niet meer.’ Daarom geen recept, maar een grijze noodkreet tot slot: Eet grijs, opdat wij niet vergeten! Sorry, chef.

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Arnolds werk draait volledig om de bitcoin: ‘Ik heb geen voorspelbare baan’

Hoeveel komt er maandelijks in en hoeveel gaat eruit? En welke rol spelen idealen daarbij? De van oorsprong uit IJsselmuiden afkomstige Arnold Hubach (25) is digitale nomade en komt rond door te schrijven over bitcoin.

Afbeelding

Vijf tips om te besparen op je boodschappen. ‘Zorg dat je altijd een diepvriespizza op voorraad hebt’

Het dagelijks leven is afgelopen maand weer fors duurder geworden. Hoe kun je als student besparen op je boodschappen? ‘Skere Student’ Emma Mouthaan (26) geeft tips. ‘Kook grote porties, dat bespaart energie en geld.’

Afbeelding

‘Mijn Ferrari is gewoon geweldig’

Auto’s zeggen iets over hun bestuurders want in de lak weerspiegelt zich het karakter van de eigenaar. Vandaag de auto-biografie van musicus Marit Broekroelofs (54).

Afbeelding

De Santana-appel geniet een klein maar dankbaar publiek

Aardappels, uien en bieten, ze hadden een slechte zomer. De hitte en droogte hebben hun tol geëist. Toch zijn niet alle boeren in last, want het regende de afgelopen weken wel appels.

Afbeelding

Zijn lage energierekening zit Dick niet lekker: ‘Ik heb bij onze diaconie gepleit voor een apart potje’

Hoe verdient Dick Gorter (63) zijn geld? En waar gaat het geld naartoe? ‘Het zure is dat wij extra belasting betalen omdat we eenverdiener zijn, terwijl Herma niet eens kán werken.’

Afbeelding

Diana werkt als vrijwilliger bij Slachtofferhulp Nederland: ‘Iedereen kan slachtoffer worden’

Anderhalve dag in de week werkt Diana Brockhus (54) als vrijwilliger bij Slachtofferhulp Nederland, waar ze slachtoffers van ongevallen, huiselijk geweld en zedendelicten helpt om hun leven weer op de rit te krijgen.