De zomer van Ilja Gort: Als de rosé klaar staat

Leven
beeld Jeroen Jumelet
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Wijnkenner en schrijver Ilja Gort hoeft maar even buiten Frankrijk te zijn, of hij mist het land al. Hoe langer de zomer duurt, hoe beter. En dus verkaste duizendpoot Ilja Gort naar Frankrijk. Om wijn te maken. En om te genieten. ‘De levenslust van een Fransman is enorm. Dat vind ik prachtig.’

De zomer begint pas echt ...

Zonder nadenken: ‘Als de rosé koud staat! Dat is het zomerdrankje bij uitstek. Rosé is vrolijk, sprankelend, licht en staat symbool voor de zomer. Ik word er ongelooflijk blij van. Rosé is een wijnsoort, maar het is een heel andere wijn dan bijvoorbeeld rode wijn. Die is diep, donker en je moet er aandachtig van genieten. Rode wijn is kunst, maar na drie glazen krijg je pijn in je harses. Bij rosé ligt dat net even anders. Dat is een licht alcoholische danswijn; perfect passend bij de zon en warme temperaturen. De zomer is voor mij euforisch en rosé versterkt dat gevoel. Denk trouwens niet dat ik zwaar aan de wijn zit. Overdag drink ik hooguit één glas wijn, ’s avonds maximaal drie. Wijn is om van te genieten.’

Wat is dit jaar uw vakantiebestemming?

‘Deze zomer reis ik vooral heen en weer tussen Frankrijk – waar mijn wijnchâteau La Tulipe de la Garde staat – en Nederland. Echt vakantie heb ik niet, ook doordat we bezig zijn met een nieuwe televisieserie. Maar ik moet zeggen: al dat reizen en werken voelt voor mij ook als een soort vakantie. Er schiet me trouwens nu te binnen dat ik nog wel vier dagen ga kamperen met mijn vrouw. Eind juli, in de Pyreneeën. We kamperen op een camping in de buurt van het Franse Pyrenese bergdorpje Tardets-Sorholus. Dat is overigens ook de plek waar het verhaal in mijn nieuwe boek De vulkaan zich afspeelt. De kristalheldere beekjes, de watervallen; het is er allemaal even prachtig. We zitten daar met ons tentje en ons pannetje en we drinken wijn uit een tandpastaglaasje.’

Wat voor vakantieganger bent u: kamperen of huisjes, vliegvakantie of achtertuin?

‘Kamperen, zonder twijfel. En dan het leventje dat ik net beschreven heb. Hoe primitiever, hoe beter. Het liefst ga ik met een tentje op pad en haal ik elke ochtend verse broodjes uit de campingwinkel. Het mooie aan het campingleven vind ik de relaxte sfeer. Iedereen heeft tijd. Ik vind het leuk om te kletsen met Jan en alleman. Ik ben trouwens beslist geen globetrotter. Buiten West-Europa vind ik de wereld woest, ledig en onveilig. Ik heb wel gereisd buiten Europa, maar ik vind het overal een enorme zooi. Zo was ik vorig jaar in Kaapverdië, dat eiland met die azuurblauwe zee. Daar zaten vissersvrouwen op de pier vissen schoon te maken. Ze gooiden al het plastic in de zee. Vreselijk, ik kon het niet aanzien, mijn hart zwemt dan in tranen. Nee, in West-Europa wordt de natuur veel beter beheerd, al kan ik me ook erg druk maken om mensen die hun sigaretten op straat gooien. Maar goed, waarom zou je naar Amerika gaan als hier zo veel te zien is? Neem Frankrijk, dat is een land met een The Lord of the Rings-landschap. Het is allemaal even prachtig.’

Wat waren memorabele zomers in uw leven?

‘De meest memorabele was de zomer van vijftien jaar geleden, toen ik mijn huidige vrouw ontmoette in Amersfoort. Toen ik haar zag, werd ik door de bliksem getroffen. We hadden zo veel raakvlakken, het was onvermijdelijk dat we met elkaar zouden gaan. Het feit dat ik getrouwd was, maakte het wel problematisch. Het was daarom een moeilijke periode met veel gedoe, maar achteraf gezien: ik vind het het allemaal waard. Zij vult mij perfect aan en heeft me opgestuwd.’

Lukt het in de vakantie om vrij te zijn?

‘Eind juli ga ik met mijn vrouw kamperen. Verder is de zomer voor mij een drukke periode, al beleef ik er veel plezier aan. Als ik echt vakantie heb, dan kan ik mijn werk prima loslaten, maar dat is in de zomermaanden niet het geval. We zijn begonnen met nieuwe opnames voor Gort over de grens en de oogst op mijn wijnchâteau is in volle gang. Als ik rust heb, vind ik het trouwens ook fijn om lekker te schrijven. Ik voel me dan vrij en ik bevind me in Frankrijk altijd in een klein paradijsje. De vogels, de natuur; ik geniet met volle teugen van de Franse rust.’

Omschrijf eens een bijzondere zomerliefde ...

‘Daar kan ik kort over zijn. Mijn meest bijzondere zomerliefde is mijn vrouw, over wie ik net vertelde. Ze was een regelrechte hit voor me. Over zomerliefdes gesproken, mijn nieuwe roman De vulkaan is dat ook. Het verhaalidee voor dit boek ontstond tien jaar geleden en nu is eindelijk het moment gekomen dat het boek is uitgebracht. De arme en stadse Emile is de hoofdpersoon en erft in het verhaal een wijndomein in een slaperig Frans dorpje. Hij wordt er verliefd op. Emile blijkt een creatieve geest te hebben, wordt burgemeester van het dorpje en bouwt het van een ‘slapende vulkaan’ uit tot een toeristische attractie. Zijn dilemma is dat hij steeds moet kiezen tussen zijn liefde voor traditie en het geld. Uiteindelijk loopt de situatie uit de hand en komt Emile met de rug tegen de muur te staan.

Voor de duidelijkheid, het is geen heel ernstig boek, want ik vind het vooral belangrijk dat mensen kunnen lachen. Naar mijn mening zijn er veel te veel ernstige boeken.’

Wat is voor u de essentie van de zomer?

‘Vroeg opstaan, lange dagen, veel doen, zon en vrijheid. De essentie van de zomer is dat je geen jas en bontmuts hoeft te dragen en dat je in je T-shirt aan het werk kunt. Ik ben naar Frankrijk verkast omdat het daar langer zomer is. In oktober kan het daar nog stikheet zijn. Het is een heerlijk gevoel om binnen te moeten eten omdat het buiten nog te warm is.’

Na de zomer hoop ik ...

‘... te beginnen met een nieuw boek. Ik heb al een idee en sta te popelen om te beginnen. Na de zomer wordt het vaak rustiger en heb ik de tijd. De oogst is dan voorbij en ik hoef niet overal meer in te springen. Ik kan dan langere tijd in Frankrijk zijn. Dat vind ik fijn, want ik mis het land snel, ondanks het verval.

Fransen zijn levensgenieters, maar ze zijn ook ongelooflijk lui. Twintig jaar geleden waren de Franse plattelandsburgers vrolijk, frivool en zelfonderhoudend. Er waren dorpsfeestjes, er werd volop gekerkt en er was sociale cohesie. Een dorp was een soort mini-economie. Inmiddels is Frankrijk door alle toegenomen luxe een land in verval. Er kwamen vijftig jaar geleden hypermarchés, enorme supermarkten, en dat sprak de van oorsprong luie Fransman wel aan. Zelfonderhoud werd minder belangrijk en daarmee hebben de Fransen zichzelf om zeep geholpen. Toch probeert de Franse burger – tegen alle ellende in – in leven te blijven. De levenslust van een Fransman is nog altijd enorm. Dat vind ik prachtig.’ ■

de zomer van Ilja Gort

geboren in 1951 in Amersfoort, groeide op in Soest

woont afwisselend in Nederland en Frankrijk

werd drummer van de Haagse popgroep After Tea, leerde zichzelf gitaar- en pianospelen, schreef liedjes en produceerde platen voor diverse artiesten

componeerde tot 2000 reclametunes voor merken als Nike, Coca-Cola en Nescafé

kocht in 1994 een wijnchâteau bij Bordeaux, dat nu de naam Château la Tulipe de la Garde draagt Zijn wijnen La Tulipe en Slurp staan in de supermarkt.

in 2005 verscheen zijn eerste boek Leven als Gort in Frankrijk

richtte in 2016 een uitgeverij op: Slurp Publishers

voor Omroep Max maakte hij de programma’s Wijn aan Gort, over Franse wijnen en Gort à la Carte, en voor AVROTROS het programma Gort over de Grens

zijn nieuwste roman De vulkaan is net verschenen

PDF Print Stuur door

Wil je elke dag onze nieuwsbrief met gratis artikel?