Abdij-kapitaal

Op het moment dat ik deze column schrijf, bevind ik mij in een van de best bewaarde geheimen van katholiek Nederland: de abdij Sint Benedictusberg te Vaals. Deze abdij werd in 1897 gesticht door Duitse monniken, die de Kulturkampf in Duitsland wilden ontvluchten. Ontvolkt na de Eerste Wereldoorlog, kon enige decennia later het monastieke leven in Vaals worden hervat vanuit de benedictijner abdij van Oosterhout. Aan de abdij werd een aantal gebouwen toegevoegd die ontworpen waren door architect-monnik Hans van der Laan, de inspirator van een stroming in de architectuur die als de ‘Bossche School’ staat geboekstaafd. In deze school wordt gestreefd naar een bepaald evenwicht in de maatverhoudingen, opdat de ruimtewerking zo optimaal mogelijk is. De soberheid en eenvoud van het ‘Bossche’ interieur van de abdij en de abdijkerk leiden tot een hoge mate van verstilling in het gemoed, zoals de volledig in het Latijn gevierde liturgie van het getijdengebed dit zeven keer per dag ook doet. Wie te gast is in de abdij, is binnengetreden in een tijd en een ruimte die zo gestileerd is dat deze je verheft uit de alledaagsheid van het bestaan. Maar je blijft volstrekt jezelf.

Katholiekinside

meer ‘Katholiekinside’