*

aangepast op 9 december 2021 om 10:50

Laten we ons net als de herders laten wegroepen van onze dagelijkse beslommeringen
Column

Laten we ons net als de herders laten wegroepen van onze dagelijkse beslommeringen

Advent is een tijd van verwachting. Maar die tijd van afwachten eindigt niet met Kerstmis, schrijft pastoraal werkster Monica Raassen. Zou baby Jezus bij ons de kans krijgen om tot ontwikkeling te komen in ons hart?

Advent is een tijd van waken, Advent is een tijd van verwachting, uitzien naar …We bevinden ons middenin die Adventstijd, Kerstmis komt dichterbij. Maar die tijd van afwachten, verwachten, zal niet met Kerstmis eindigen, althans niet in het dagelijkse leven. Er gebeurt heel veel in onze directe omgeving, in ons land, in de wereld en we moeten maar afwachten hoe het verder zal gaan. Het coronavirus houdt ons ook in deze periode van feestdagen fors in de greep. 

Voor velen van ons is het afwachten wat er met Kerstmis wel en niet mag en kan qua bezoek, qua kerkgang, qua gezondheid. En tijdens Oud en Nieuw zal het stiller zijn zonder vuurwerk. (Hoewel … hier of daar zal toch wel iets de lucht in gaan, denk ik.) Het is afwachten, verwachten en hopen dat het ondanks alles sfeervolle feestdagen worden, die een beetje warmte geven nu de winterkou aan de deur klopt. 

Er staat een nieuw jaar voor de deur, wat zal dat brengen? Hebt u verwachtingen, voornemens, gaat er iets groots veranderen voor u, of glijdt u van 2021 in 2022?

verwachtingsvol uitzien

In ieder geval zal er in de landelijke politiek hopelijk iets veranderen en krijgen we een regering die aan de slag kan. Kunnen we als Nederlanders verwachtingsvol uitkijken naar structurele verbeteringen voor het zorg- en onderwijspersoneel die het zwaar hebben in deze tijd. 

Maar ook voor ondernemers, voor de cultuursector, de horeca en noem maar op, voor al die mensen die verwachtingsvol uitzien naar een tijd waarin ze weer gewoon mogen doen waar ze goed in zijn.

En als we dan aan onze wereld denken, waar zien we dan verwachtingsvol naar uit? Minder conflicten, verbetering van de verhouding arm en rijk, milieubewustzijn, vluchtelingenopvang en noem nog maar vele onderwerpen op. 

We zullen het in 2022 niet allemaal verbeterd en opgelost zien worden, maar hopelijk maken we kleine stappen die de goede kant op gaan. Zoals een baby kleine stapjes maakt in de ontwikkeling en uitgroeit tot een volwassen mens.

ruimte in onze agenda

Zou ook baby Jezus bij ons de kans krijgen om tot ontwikkeling te komen in ons hart? Kunnen we voor Hem plaatsmaken? We noemen Hem vredevorst, wonderbare raadsman, maar is Hij dat ook voor ons?

De komende Adventsweken tot Kerstmis kunnen we extra tijd en ruimte maken in ons hoofd, in onze agenda (we mogen toch niet zoveel) om eens na te denken of dat Kerstkind inderdaad mag groeien in ons leven en of het vrede en wijsheid mag geven. Durven we daar naar uit te kijken, verwachtingsvol omdat het Kerstkind een Godswonder is dat bij mensen wil zijn, dat ons mensen tot mensen van goede wil maakt.

Laten we ons net als de herders laten wegroepen van onze dagelijkse beslommeringen, of laten we ons net als de wijzen helemaal weg laten trekken uit onze comfortzone.  We kunnen zelf meebewegen richting dat Kerstkind en onze armen openen om het te ontvangen, om vervolgens met babystapjes de wereld om ons heen te veranderen. 

De vrede en wijsheid die dit Kind ons geeft is het (ver)wachten waard en kan ons helpen om het nieuwe jaar hoopvol tegemoet te gaan. Mooi om daar naar uit te zien.

Katholiekinside

meer ‘Katholiekinside’

advertentie