*

aangepast op 11 december 2020 om 17:11

Column

Het wordt steeds moeilijker uit te leggen waarom christenen zo hardnekkig aan hun eigen kerk(je) vasthouden

‘Hoe weet je wie wie is bij een oecumenische bijeenkomst?’, was een favoriet grapje aan het einde van de vorige eeuw. ‘De gereformeerden komen een kwartier te vroeg, de hervormden precies op tijd en de katholieken zijn een kwartier te laat.’ Het gelach zorgde voor enige relativering bij het grote gewicht dat interkerkelijke tegenstellingen vaak wordt toegedicht. 

De oecumene was toen nog springlevend. Christenen discussieerden over de thema’s van het Conciliair Proces en in 1989, ’92 en ’98 werden zeer succesvolle Kerkendagen georganiseerd, steeds met bijna twintigduizend bezoekers. Aan het begin van deze eeuw probeerde de Raad van Kerken nog een keer zo’n manifestatie van de grond te krijgen, maar het enthousiasme leek toen al behoo..


Meld u aan voor onze nieuwsbrief en lees dit artikel gratis

Vier artikelen per maand gratis

Het belangrijkste nieuws in uw inbox

Heeft u al een account? Log in


Bij het aanmelden gaat u akkoord met onze privacyverklaring en de algemene voorwaarden .

Katholiekinside

meer ‘Katholiekinside’