*

Essay: De stenen van mijn leven, de dingen die ik mijn kinderen meegeef, worden in vuur en vlam gezet door God

Een zomerdag midden in Frankrijk. Geel liggen de velden te slapen onder een verzengende zon. We gaan op weg. Vlakbij onze camping zou een verborgen schat zijn, een geheime bron diep in het bos: stromend water dat zich onzichtbaar een weg baant, een waterval. Bij een kleine parkeerplaats in een klein dorpje doen we de tassen op onze rug en dalen af. Eerst nog langs de velden, in de brandende zon, maar het pad gaat steeds steiler naar beneden, dieper de bossen in. Groen is het hier en koel, stil en betoverend mooi. Een stroompje helemaal op de bodem van dit bos, een kleine waterval die ruisend over rotsen stort, water dat zich een weg baant met overal felblauwe libellen erboven in een eeuwige dans.

Geloof

meer ‘Geloof’

advertentie