*

Je zult mij nooit horen zeggen dat ik voor of tegen de vrouw in het ambt ben. De vraag zelf bevalt me niet

Op woensdagnacht rond een uur of drie lig ik opeens wakker van de vrouw in het ambt. Dat verrast me. Het vraagstuk heeft me journalistiek aardig van de straat gehouden (bedankt, synodes) maar me inhoudelijk nooit erg kunnen boeien. Tijdens dit nachtelijke uur, in deze schemertoestand, begrijp ik weer goed waarom. Al de voors en tegens, het eindeloze redeneren en bezweren, terwijl de ontwikkelingen gewoon doorgaan – het heeft iets doodvermoeiends.

Geloof

meer ‘Geloof’