Luister naar

Belijdenis doen in een Zwolse tuin

Nieuws
Een groep vrijgemaakte jongeren uit Zwolle doet zondag geen belijdenis in de kerk, maar in de tuin van een gemeentelid. ‘Het is onze poging om jongeren vast te houden’, zegt dominee Hans Slotman.
Gerald Bruins
vrijdag 26 augustus 2016 om 19:20
De huiskamergroep uit Zwolle. Van links naar rechts: Alrik van Loon, Erik Bijl, Ralf Bus, Henry Bijl, Lars Hofsink, David Knigge, Daan van Dijk (heeft al belijdenis gedaan), Rinze Veldhuizen, Rinze Bijl en Ruben Chukundah. Marc Kleen doet ook belijdenis, maar staat niet op de foto.
De huiskamergroep uit Zwolle. Van links naar rechts: Alrik van Loon, Erik Bijl, Ralf Bus, Henry Bijl, Lars Hofsink, David Knigge, Daan van Dijk (heeft al belijdenis gedaan), Rinze Veldhuizen, Rinze Bijl en Ruben Chukundah. Marc Kleen doet ook belijdenis, maar staat niet op de foto. nd

Zwolle

Binnen de protestantse kerken doe je belijdenis in een openbare kerkdienst, waarin je ja zegt tegen God en de plaatselijke gemeente. Althans, dat is tot nu toe het gebruik. In de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt van Zwolle-West doen tien jongens zondag belijdenis in de ruime tuin van een gemeentelid, op de weg van Zwolle naar Kampen. Dat gebeurt parallel aan de reguliere middagdienst van De Fontein, zoals de vrijgemaakte gemeente in Zwolle heet.

De groep jongens trekt sinds de middelbare schooltijd met elkaar op. Een van hen deed vorig jaar belijdenis. Zij komen al vijf jaar lang samen in een huiskamergroep, maar voelen er weinig voor om in een officiële kerkdienst voor hun geloof uit te komen, vertelt dominee Hans Slotman. Met een collega leidt hij een gemeente van 1850 leden, van wie meer dan de helft jonger dan 25 jaar is. ‘Deze jongens ervaren de gemeente anders dan de meeste vrijgemaakten van huis uit gewend zijn. Ze staan veel losser tegenover de kerk. Ze kijken eerder functioneel naar een gemeente, dan dat ze er lief en leed delen.’

Die houding heeft te maken met ontwikkelingen binnen onze cultuur, weet de dominee. ‘We leven in het tijdperk van authenticiteit. Het individu staat steeds meer voorop. Hij zoekt wat bij hem past. Ik denk dat wij als kerken niet aan deze culturele verandering kunnen voorbijgaan.’

Of moet je als kerk niet meegaan met de cultuur, en juist vasthouden aan een belijdenis tegenover de gemeente? Slotman zegt van harte te geloven in de ‘gemeenschap van heiligen’, en noemt dat een niet te missen onderdeel van de christelijke gemeente. ‘De huiskamergroep fungeert als kleine gemeenschap binnen onze gemeente. Daarin delen ze hun leven met elkaar. Ze staan met beide benen in de wereld en willen volgelingen van Jezus zijn. Dat is zo gaaf dat ik vind dat we hen als kerk moeten steunen, ook als ze op hun eigen wijze belijdenis willen doen.’

spiegel van de tijd

Hoe staat deze losse groep dan in de rest van de gemeenschap? De dominee gebruikt de spiegel van de tijd om zijn boodschap duidelijk te maken. ‘Ik was lid van de vrijgemaakte kerk in Enschede. Voor mij stond de gemeenschap voorop. Maar als je mij gevraagd had of ik volgeling van Jezus was, had ik gezegd: “Wat bedoel je daarmee?” Deze jongens geven aan te geloven, maar hun gevoel onderdeel te zijn van een gemeente is nog niet sterk ontwikkeld.’

Slotman begrijpt dat de stap van de jongens als vrijblijvend gezien kan worden. Toch: wat is het alternatief? ‘Als je als kerk niet meebeweegt met deze jongeren, verdwijnen ze uit beeld. Het is onze poging om hen vast te houden. Ik zie voor mijn ogen jongeren die geen belijdenis willen doen, afdrijven van de kerk en op termijn ook van het geloof.’

Theologisch is de keuze van de kerk verdedigbaar, vindt Slotman. De Bijbel laat zien dat God mensen opzoekt. Met de doop koos Hij voor hen. Daarom gaat zijn meditatie zondagmiddag over Genesis 3:9 waarin God tegen de mens zegt: ‘Waar ben je.’ De dominee: ‘Die beweging geven wij met deze aangepaste vorm van belijdenis handen en voeten.’

De zaak moet niet te groot worden gemaakt, vindt de dominee. De jongens nodigen vrienden en familie uit. In de tuin zijn 120 mensen aanwezig, onder wie ambtsdragers. Net als in een reguliere belijdenisdienst gaat hij de jongeren vragen ja te zeggen tegen God, maar ook tegen de gemeente. ‘In een trouwdienst zijn meestal vrienden, familie en een paar mensen uit de kerk aanwezig. Toch zeg je tegen het bruidspaar: “U staat hier voor God en de gemeente”.’ <

David Knigge

Belijdenis doen met de huiskamergroep in een kleine setting en in een intieme omgeving voelde vanzelfsprekend, aldus David Knigge (21), die zegt ook het gevoel van de andere jongens te verwoorden. ‘Aanwezig zijn de mensen die ons het meest dierbaar zijn. Dat spreekt mij meer aan dan een bijeenkomst in een gemeente waarvan je de meeste leden niet of nauwelijks kent.’ Knigge volgt een studie journalistiek in Utrecht. Hij zegt af en toe in de kerk van zijn ouders te komen, net zoals de andere jongens. ‘Jongeren hebben veel minder met het instituut kerk. Buiten de kerk kun je ook gemeente van Jezus zijn, dat kan bij vrienden, op een club of studentenvereniging.’

Als Knigge zich gaat settelen, wil hij best een gemeente kiezen. ‘Dat wordt wel een kerk die bij mij past; dat kan een vrijgemaakte zijn, maar dat hoeft niet.’

Rinze Veldhuizen

‘Ik heb er geen behoefte aan voorin de kerk mijn geloof te belijden’, zegt Rinze Veldhuizen (21), lid van de vrijgemaakte huiskamergroep.

Als student pendelt hij heen en weer tussen zijn ouderlijk huis en Utrecht, waar hij sociaal-pedagogische hulpverlening studeert.

‘Ik ben niet zo betrokken bij de gemeente. Daarom wil ik liever ja zeggen tegen het geloof in een kleine kring. Dat is voor mij de huiskamergroep.

Een keer per twee of drie weken komen we bij elkaar om ook over God te praten. Dat houdt mijn geloof scherp.’

Hij denkt niet dat hij van zijn geloof zou zijn afgedreven, als deze kleine groep niet had bestaan. ‘Wel van de kerk, denk ik. Sowieso van de kerk.

In Utrecht zit ik op een studentenvereniging, dat is voor mij ook een soort kerk. Dankzij de huiskamergroep blijf ik verbonden aan de gemeente in Stadshagen.’

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Arjan Paans is terminaal en atheïst. ‘Het gebed van mijn zoon ontroert mij tot tranen toe’

Journalist Arjan Paans is ongeneeslijk ziek. Hij merkt dat gelovige vrienden - en ook zijn eigen zoon - voor hem bidden. Wat doet dat met een overtuigde atheïst? ‘Het geloof is niet vrijblijvend. Dat vind ik mooi.’

Afbeelding

Wie komt er alle jaren? Deze pastoor kan het verklaren

Hoor, wie klopt daar, kinderen? Op die vraag kan Marcus Vankan antwoord geven. Hij weet veel - zo niet alles - over Nikolaas, de bisschop van Myra uit de derde eeuw. ‘Ik kan me ergeren als er over Sinterklaas onzin wordt verteld.

Afbeelding

‘Nashvilledominee’ Maarten Klaassen verlaat PKN: ‘Het evangelie is in het geding’

Dominee Maarten Klaassen vertrekt uit de Protestantse Kerk Nederland (PKN). Breekpunt is de weigering van de kerk om een veroordeling over homoseksualiteit uit te spreken.

Afbeelding

Een bijbel die de evolutietheorie accepteert, hoe werkt dat?

De ‘wetenschapsbijbel’ is een gloednieuwe doelgroepbijbel voor wie niet met de rug naar de wetenschap wil staan. Zestig wetenschappers werkten eraan mee. Als je van heldere standpunten houdt, kun je beter verder kijken.

Afbeelding

Expliciet christelijke jas zit de VU te krap. ‘Jammer dat een beroep op Gods naam niet meer mogelijk is’

Op het besluit dat het citeren van bijbelwoorden bij promoties en oraties op de Vrije Universiteit (VU) verdwijnt, klinkt kritiek en begrip. ‘De expliciet christelijke jas is te krap voor wie wij zijn als universiteit.’

Afbeelding

Orgelkids wint innovatieprijs: er zijn nu 150 Doe-orgels in twintig landen

Een Nederlands project dat kinderen liefde voor orgels wil bijbrengen, heeft een internationale prijs gewonnen voor behoud van religieus erfgoed.