*

Blogs en bladen: thuiskomen

thuiskomen

‘Ik wist direct al dat ik niet zou overleven. Ik kreeg een beeld van God waarin Hij de rode loper uitlegde: het is klaar, je mag thuiskomen. Ik werd er heel blij van, het is genade.’ Dat zei Hettie Ophoff in een aangrijpend interview in Onderweg. Ze gaf het twee weken voordat ze stierf. Vorig jaar februari kreeg ze te horen dat ze borstkanker had, met uitzaaiingen. Samen met haar man Jaap, predikant van de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt Zwolle-Noord, vertelde ze in het interview over het verdriet en de genade die ze ervoeren. Ze had langer voor de kinderen willen zorgen. ‘Het was te kort en te weinig. Tegelijkertijd ervaar ik dat ik negentien en twintig jaar voor hen mocht zorgen.’ Ze huilt. Dan: ‘Maar als ze 30 zijn, weten ze hoe mama over de dingen dacht.’ Tegen het einde van haar leven vierden ze met achttien mensen het avondmaal, thuis. Een aantal vrienden zag ze toen voor het laatst. Ze vertelde in het interview: ‘Ook het afscheid proberen we te vieren, want je ziet elkaar terug. Ik zeg tegen iedereen: tot ziens. Ja, het is echt: tot ziens. Tot God.’ Hettie Ophoff overleed op vijf december, op 43-jarige leeftijd.