Luister naar

Groene volgelingen denken in het Dominicanenklooster in Zwolle na over duurzame keuzes

Nieuws
Is een kerkgebouw nodig, of kun je ook samenkomen in een tent? Een beetje hulp kun je als gelovige goed gebruiken bij het maken van duurzame keuzes.
Jolande Uringa
maandag 7 oktober 2019 om 03:00
Een bezoeker bekijkt de Klimaatmadonna in de stiltetuin van het Dominicanenklooster in Zwolle. Dit beeld van Maria is door kunstenares Marit Otto gemaakt van afval dat afkomstig is van de kloostergemeenschap en de buurtbewoners.
Een bezoeker bekijkt de Klimaatmadonna in de stiltetuin van het Dominicanenklooster in Zwolle. Dit beeld van Maria is door kunstenares Marit Otto gemaakt van afval dat afkomstig is van de kloostergemeenschap en de buurtbewoners. Dick Vos

Zwolle

Als je kunt kiezen uit biologische appels uit Nieuw-Zeeland of de normale, bespoten variant uit de Betuwe, wat zou dan de meest duurzame keuze zijn? In dit geval: de appels uit Nieuw-Zeeland, ondanks het enorme transport dat ervoor nodig is om ze hier te krijgen. Het is een van de dilemma’s die zaterdag voorbijkomen op het congres Groen Geloven in het Dominicanenklooster in het centrum van Zwolle. En er volgen er nog meer. Biologische komkommer in plastic verpakking? Zonnepanelen – gemaakt van belastend metaal – of windenergie? Is een kerkgebouw überhaupt nodig, of kun je evengoed samenkomen in een tent? Voor wie de moedeloosheid toeslaat door zoveel keuzes, is er het enthousiaste verhaal van Nicky Kroon, die met haar zus het Zero Waste Project begon. Een leven zonder afval. Met praktische tips, zoals het meenemen van je eigen broodzak naar de bakker en inslaan van grotere verpakkingen, houdt ze het publiek voor dat iets wat extreem lijkt, best te organiseren valt. En niet per se veel extra tijd hoeft te kosten. Kroon vertegenwoordigt een jongere generatie, die evengoed aanwezig is vandaag, al is een meerderheid van een andere lichting. Misschien zijn dat vaker de ‘zoekers’, die een beetje hulp goed kunnen gebruiken bij het maken van duurzame keuzes.

Het hulpaanbod op het congres is dan ook omvangrijk. Liefst 25 ‘proeverijen’ (workshops) over praktische en theologische vraagstukken, georganiseerd rondom de groene binnentuin van het klooster. Van Kansen voor Kerktuinen tot God in de supermarkt. In het programma zie je de bloedgroepen terug van de twee evenementen die het voorheen waren: Groen Gelovig en de Groene Kerkendag. Binnen twee maanden waren de vijfhonderd toegangskaarten uitverkocht.

Projectleider Hanna van der Horst denkt dat mensen meer urgentie ervaren om zelf iets voor het milieu te doen. ‘Jarenlang lezen mensen dezelfde bijbelteksten, over rentmeesterschap bijvoorbeeld. Op een dag als deze plaatsen we dat in nieuw perspectief en koppelen we het aan een levensstijl.’

Als voorbeeld haalt ze aan de be­kende tekst ‘Alzo lief heeft God de wereld gehad ...’. ‘Dat gaat niet ­alleen over ons, wij mensen, God heeft de schepping evengoed lief.’ De dilemma’s die er zijn, herkent ze ook. Het congres is dan ook bedoeld om ­medestanders te vinden en ­bemoedigd te worden.

bucketlist

Aan de hand van een Duurzame Bucketlist die wordt uitgedeeld, kunnen aanwezigen polsen of ze op de goede weg zijn. Voor de één geldt dat-ie bijna alles kan afvinken, de ander maakt ter plekke een ecologische ­bekering door. Zoals Marijke Straathof. Haar drie kinderen zijn al een tijd bezig met het thema duurzaamheid. Twee zijn vegetarisch, ook ­kijken ze naar verantwoorde kleding. Samen met haar man wil ze niet achterblijven; het roer moet om, beseft ze vandaag. ‘Bewust­wording is het begin van elke ver­andering. Bij mijn generatie duurt het wat langer, wij zijn als “kinderen van de wederopbouw” de welvaart als normaal gaan ervaren. Mijn kinderen pikken het niet meer.’

Dat er meer aandacht en prioriteit is, ziet ook Carla Dik-Faber, een van de initiatiefnemers en Tweede Kamerlid voor de ChristenUnie. ‘Vroeger was er vooral ruimte voor de invulling van sociale gerechtigheid. Er vindt een herontdekking plaats van ecologische gerechtigheid. De gedachte dat er straks toch een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt, dus het allemaal niet uitmaakt, leeft hier niet – of niet meer. Het ontslaat ons geenszins van de plicht om nu goed voor de schepping te zorgen.’

Hoewel ze deze week zij aan zij stond met de duizenden verontruste boeren die hun onvrede uitten in Den Haag, is de lunch vandaag 100 procent vegetarisch. Alsof bij een ‘groen gelovige’ toch een vleesarme maaltijd hoort of dat het op z’n minst het zoveelste dilemma is, waar je over na moet denken.

Dat beaamt ook Wiggele Oosterhof van Contact Christen Agrariërs (CCA), met een stand aanwezig op het congres. ‘In de kringlooplandbouw waar we naartoe willen, is het eten van vlees beter te verantwoorden. Als je nu besluit geen vlees te eten, moet je principieel gezien ook stoppen met eieren en melkproducten, dat zijn tenslotte toch bijproducten van het vlees.’

Jeanet Ras, bezoeker én boerin, zegt hetzelfde met andere woorden: zonder koeien, geen mest en dat heeft ook negatieve impact op groei van andere gewassen bijvoorbeeld. ‘Minder vlees eten vind ik prima, dan ­komen er kleinere boerenbedrijven. Maar de consument wil van alles, maar is niet bereid ervoor te betalen.’

Wat we vinden als burger en wat we doen als consument verschilt nogal, blijkt ook in de proeverij over duurzaam boodschappen doen. Toch is het niet deze deprimerende toon die de dag vult, maar de mantra: groen doen, doet groen volgen. De kans is groot dat het congres volgend jaar op een grotere locatie plaatsvindt, zodat nog veel meer volgelingen zich kunnen aansluiten.

Initiatiefnemers van het congres Groen Geloven zijn: Tear, ChristenUnie, Kerk in Actie, de Evangelische Omroep, A Rocha, Micha Nederland, Laudato Si werkgroep Nederland, CCA en CGMV. <

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

'Heb het leven lief': de Zwolse Oosterkerk viert dat met een Toon Hermans-dienst

'Mijn vader was ook predikant. Mijn moeder en hij konden smakelijk lachen om Toon Hermans en ook meevoelen met zijn serieuze teksten. Maar een kerkdienst met zijn werk erin, nee, dat zou niet denkbaar zijn geweest.'

Afbeelding

Tienden geven: Joris en Annemarie doen het. Hoe Bijbels is dat en is het nog van deze tijd?

Tien procent van je salaris weggeven. Joris is niet christelijk, maar doet dat toch. Annemarie is wél christen, maar kiest ervoor vooral haar tijd te ‘doneren’. Hoe letterlijk is de Bijbelse opdracht om tienden te geven?

Afbeelding

Van bed en breakfast tot boulderhal: steeds meer kerkgebouwen krijgen een andere functie

Steeds meer kerkgebouwen verliezen hun religieuze doel en krijgen een andere bestemming: 1849 kerken hebben inmiddels een andere bestemming, of krijgen deze binnenkort. ‘Een bordeel in de kerk kunnen we niet goedkeuren.’

Afbeelding

'Homokwestie' lijkt niet uit te draaien op schisma bij methodisten in Verenigde Staten

Het is nog maar de vraag of uiteenlopende standpunten over homoseksuele relaties leiden tot een schisma binnen de United Methodist Church in de Verenigde Staten.

Afbeelding

Religieuze wanen komen vaker voor op de Biblebelt. 'Bevindelijk-gereformeerden behandelen is lastiger'

Denken dat je engelenvleugels hebt en kunt vliegen. Of doodsbang zijn dat de duivel je meeneemt. Bevindelijk gereformeerden hebben meer last van religieuze wanen. Maar professionele hulp zullen ze niet gauw inroepen.

Afbeelding

Evelyn Noltus is predikant van de Protestantse Johanneskerk in Leersum en speelt toneel

Evelyn Noltus (61) is predikant van de Protestantse Johanneskerk in Leersum en speelt toneel. ‘Het helpt mij in mijn rol als predikant om dingen te doen die spannend zijn.’