Luister naar

De weg uit deze crisis komt van Hogerhand en ik ben alvast gevaccineerd. Hoera!

Opinie
‘Ik ben blij met mijn vaccin, maar tegelijkertijd wringt er wat.’ Myriam Klinker vraagt zich af wat haar het recht op de prik geeft.
Myriam Klinker-De Klerck • universitair docent Nieuwe Testament aan de Theologische Universiteit Kampen
dinsdag 22 juni 2021 om 12:00 aangepast 16:24
Afbeelding
beeld nd
Theologenblog

Kort geleden kreeg ik mijn coronaprik. Aangezien wij met het hele gezin al corona doormaakten, was eentje genoeg. Totaal onverwacht overkwam mij een soort hoeragevoel - herkenbaar misschien, want het valt mij ook op bij pasgevaccineerde kennissen en familie. Het is een gevoel alsof je een soort mijlpaal bereikt, na tijden van voorzichtig zijn. Je voelt je plots héél beschermd. Tot op zekere hoogte is dit een vals gevoel van veiligheid. Ik kan nog altijd corona krijgen en doorgeven. Dus het is zeker geen reden om minder voorzichtig te worden. Tegelijk is de kans dat ik er erg ziek van word flink kleiner. Het vaccin beschermt mij en belooft gezondheid. En ook breder biedt het perspectief voor de hele samenleving. Dat is te merken aan de versoepelingen die gelijk opgaan met de vaccinatiegraad. De druk op de zorg neemt af. Hoop op economisch herstel neemt toe. En ook het sociale leven herstelt zich merkbaar beetje bij beetje. Gelukkig gaat het de goede kant op. Er is zeker reden tot blijheid.

mag ik blij zijn?

Ondanks die blijheid wringt er wat. Het commentaar van Ruurd Ubels in het Nederlands Dagblad van 17 juni legt mooi de vinger op de zere plek van de ongelijke verdeling van vaccins (zie ook het commentaar van Ria Kraa 8 mei 2021 in het Friesch Dagblad). Armere landen delven maar weer eens het onderspit. Mag ik wel blij zijn? Wat geeft mij het recht op deze prik? De toevallige omstandigheid dat ik in een welvarend en stabiel land leef, waar we alles aardig goed voor elkaar hebben? Onze welvaart is een gebroken situatie waar ik in vastgedraaid zit. Het levert mij een schuldgevoel op en tegelijk een diep gevoel van onmacht. Het is al lastig om tegen een persoonlijke zonde te strijden. Maar zonde kan je ook in de greep houden via onrechtvaardige systemen. Zo was het afgelopen zondag Wereldvluchtelingendag. Volgens het net verschenen rapport van de UNHCR zijn meer dan tachtig miljoen mensen wereldwijd op de vlucht. Natuurlijk ben ik niet rechtstreeks betrokken bij het conflict in Syrië, bij het regime in Venezuela of bij de illegale pushbacks aan de grenzen van Europa. Maar ik deel in Europa’s welvaart en bijgevolg heb ik geen schone handen. Systeemonrecht. Daar kan ik in mijn eentje niet veel tegen doen, zelfs met de beste christelijke wil van de wereld niet. Tegelijk heb ik er wel deel aan. Heer, vergeef me...

Jezus, wat heb ik, wat hebben wij, U nodig! U bent het betere vaccin. U beschermt mij tegen de zonde die in en om mij heen is. U bent zelf in onze gebroken werkelijkheid gekomen om mij en ons hieruit te redden. En ja, de zonde maakt ons nog steeds ziek. Maar u beschermt ons en belooft gezondheid, uitkomst uit de crisis, eeuwig leven zelfs. U bent ‘gratis’ en deelt uzelf uit, en bij voorkeur eerst aan wie in deze wereld niets hebben. U zult uiteindelijk ook herstel van relaties geven – wereldwijd – juist daar waar de onmacht ons in de weg zit.

blij en onrustig

Onmacht brengt tot belijden. Tegelijk is deze belijdenis geen vrijbrief om vervolgens niets meer te hoeven met de situatie. Ik moet me blijven inspannen om wat krom is in de situatie recht te trekken. Ja, ik mag blij zijn met mijn vaccinatie. Maar die moet me ook onrustig maken. Om Afrika. En ja, ik mag blij zijn met een stabiel en welvarend land, maar er gaat ook een oproep vanuit om – al is het op kleine schaal – gastvrij te zijn en me in te zetten voor een meer rechtvaardige verdeling van welvaart. En vooral mag ik blij zijn met het betere vaccin. Dat voorkomt dat ik vast kom te zitten tussen machteloosheid en een overspannen verwachting van mezelf. De weg uit deze crisis komt van Hogerhand. En ik ben alvast gevaccineerd. Hoera!

Myriam Klinker-De Klerck is universitair docent Nieuwe Testament. Zij schrijft dit artikel als lid van de gezamenlijke onderzoeksgroep BEST (Biblical Exegesis and Systematic Theology) van de Theologische Universiteiten in Apeldoorn en Kampen.

Dit is een opiniebijdrage. De mening van de auteur is niet per se het standpunt van de redactie. Wilt u reageren? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar opinie@nd.nl
Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Wanhoop je over het klimaat? Zing ook dan een loflied

In de klimaatdemonstraties klinkt een noodkreet, een noodkreet die ook zichtbaar wordt in de Psalmen. Maar in de Psalmen staat die noodkreet in het kader van het loflied. Hoe kun je God prijzen als je de wanhoop nabij bent?

Afbeelding

Gods Zoon werd mens: met Kerst gebeurde iets ongehoords

Zeggen dat God mens is geworden gaat ons steeds makkelijker af, stelt oudtestamenticus Gert Kwakkel. ‘Zou dat komen doordat wij geneigd zijn te denken dat het niet meer dan gepast is dat God hetzelfde ondergaat als wij?’

Afbeelding

Door de breukvlakken van de geschiedenis heen doet God zijn Rijk komen. Ook in Afghanistan

De machtsovername door de taliban in Afghanistan kan moedeloos maken. Het bijbelboek Kronieken wil ons behoeden voor een taal van machteloosheid en cynisme en leert ons de taal van de hoop, blogt Eric Peels.

Afbeelding

De kracht van een kleine kerkelijke gemeente werd het afgelopen jaar goed zichtbaar

De coronacrisis laat zien dat een grote kerkelijke gemeente ook keerzijden heeft. Laten kerken zich bezinnen op mogelijkheden tot het verkleinen van de gemeenschap, blogt Arjan van den Os.

Afbeelding

Wat Paulus niet kon zeggen over de weggelopen slaaf Onesimus

In het bijbelboek Filemon schrijft de apostel Paulus niet dat een slaaf - in dat verhaal is dat Onesimus - moet worden vrijgelaten. Ook in die tijd leek er geen manier te zijn om hier met schone handen uit te komen, blogt Michael Mulder.

Afbeelding

De weg uit deze crisis komt van Hogerhand en ik ben alvast gevaccineerd. Hoera!

'Ik ben blij met mijn vaccin, maar tegelijkertijd wringt er wat.' Myriam Klinker vraagt zich af wat haar het recht op de prik geeft.