De schuldbelijdenis van de PKN over de deportatie van Joden voelt ongemakkelijk | Nederlands Dagblad

De schuldbelijdenis van de PKN over de deportatie van Joden voelt ongemakkelijk

Berlijn is een stad waar het verleden voortdurend je op de schouders tikt. Bij een bezoek aan de wijk Mitte liep ik nietsvermoedend een kerk binnen. Opeens stond ik oog in oog met de befaamde theoloog Dietrich Bonhoeffer en besefte ik dat ik in de Zionskirche was, waar hij predikant was tot zijn executie door de nazi’s in 1945. Mijn toeristische toevalstreffer veranderde in heilige grond en in stilte bad ik om zegen van zijn gedachtenis. Net zoals ik vaak deed wanneer ik in de ontvangstkamer stond van een andere oorlogsheld, de Utrechtse aartsbisschop Jan de Jong, in het bisschopshuis waar ik jarenlang werkte. Daar hoorde hij midden in de nacht twee woeste Duitse officieren stoïcijns aan na het bisschoppelijk verbod om in katholieke kranten een NSB-advertentie op te nemen. De Duitsers namen wraak met een straf die mogelijk nog wreder was dan de strop waaraan Bonhoeffer eindigde: 213 ‘bekeerde’ Joden en zijn naaste adviseur pater Titus Brandsma werden opgepakt en kort erna vermoord.

Geloof

meer ‘Geloof’

advertentie