Duizend woorden: wegkijken of kijken ...

Opinie
beeld epa / Mick Tsikas
Bekijk dit artikel in de Digitale Editie

Eén beeld zegt meer dan duizend woorden. Redacteur en fotograaf Hans-Lukas Zuurman schrijft tweewekelijks wat een foto uit het nieuws bij hem oproept.

duizend woorden

Je zou zeggen: ze valt op met haar groene muts in de zon, het piekende haar dat eronder vandaan kruipt, het afgezakte te grote shirt en de uitgestoken vragende hand. Haar arm heeft een verband. Wat zou er gebeurd zijn? Zo veel tijd als je nu zit te staren naar deze bedelaarster, hebben de voorbijgangers niet. Of: die tijd willen ze niet spenderen aan deze dame. Hoewel de hand van de kromgebogen bedelaarster op deze foto bijna contact lijkt te maken met die van de passerende vrouw, loopt deze stug door. Ze houdt haar smartphone in de hand als legitimatie voor ‘niet storen’. De man die achter haar loopt kijkt alvast naar rechts om de blik van de aandacht vragende vrouw te kunnen pareren. Er is nul aandacht. Alles zit ‘op slot’ en dat wordt extra benadrukt door de houten platen voor het pand tegenover de vrouw. Iedereen loopt door, hier in Sydney zijn geen barmhartige Samaritanen. Als je doet alsof iets er niet is, bestaat het niet, is de gedachte bij de voorbijgangers. Totdat een fotograaf klikt en de kijker er gedwongen bij stilzet. En dan voelt zo’n beeld toch wat ongemakkelijk. <

PDF Print Stuur door

Elke dag onze nieuwsbrief?