Luister naar

Vanavond op tv: Steven Spielberg en Roald Dahl, veel beter kun je het niet krijgen

Recensie
Toen in 1982 Roald Dahls kinderboek The BFG (Big Friendly Giant, Grote Vriendelijke Reus) verscheen, kwam ook de succesvolle avonturenfilm E.T. van Steven Spielberg uit. De regisseur bewondert de schrijver en een paar jaar geleden is een van zijn dromen uitgekomen: Spielberg mocht The BFG verfilmen. Met fantastisch resultaat.
Maurice Hoogendoorn
maandag 14 december 2020 om 03:00 aangepast 11:11
Afbeelding
beeld entertainment one benelux

Roald Dahl schreef (vaak zeer humoristische) verhalen voor volwassenen, maar heeft vooral naam gemaakt als auteur van kinderboeken. Veel van de verhalen zijn in de loop van de tijd verfilmd. Ook The BFG, in 1989. Een aardige film, maar nog gemaakt vóór alle computertechnieken hun intrede deden in de filmwereld. Niet gek dus dat er al jaren werd gesproken over een nieuwe versie.

Uiteindelijk kwam er een samenwerking tot stand tussen regisseur Steven Spielberg en scriptschrijver Melissa Mathison, die ruim dertig jaar geleden ook al de handen ineensloegen voor de avonturenfilm E.T..

The BFG vertelt het verhaal van het Engelse weesmeisje Sofie. Op een nacht kijkt ze uit het raam en ziet ze een reus. Gelukkig is het een vriendelijke vegetariër. De BFG eet alleen snoskommers. Maar hij moet Sofie wel meenemen naar Reuzenland, want hij is bang dat ze anders aan anderen vertelt dat ze een reus heeft gezien. In Reuzenland komt Sofie erachter dat de andere reuzen niet zo vriendelijk zijn en wél mensen eten. Om te voorkomen dat de reuzen zich aan mensen vergrijpen, roepen Sofie en de BFG samen de hulp in van de koningin.

De techniek zorgt ervoor dat de beelden er prachtig uit zien. De dromenvijver waar de BFG dromen vangt (om ze later met een lange trompet bij mensen in te blazen), is een feest om naar te kijken. Maar gelukkig kun je als kijker niet te lang stil staan bij de technische kant; daarvoor acteert vooral de BFG (Oscarwinnaar Mark Rylance) veel te goed. Zijn mimiek is niet grotesk en grof (dat risico bestaat als je een reus moet spelen), maar menselijk, subtiel, fijngevoelig. Sofie (Ruby Barnhill, net twaalf jaar) is overigens een écht Dahlmeisje: eigenwijs, slim, moedig en avontuurlijk. En net als de BFG eenzaam. Ook daarover gaat dit verhaal: twee verloren zielen die een onverwachte vriendschap vinden.

Maar de BFG is ook bijzonder grappig. Met name de scènes in Buckingham Palace, waar de BFG helemaal niet in past, zorgen voor visuele humor.

Eén ding zou je nog kunnen aanmerken: deze versie is misschien iets te veel Spielberg en te weinig Dahl. Dat wil zeggen: te braaf. Want Dahls humor heeft vaak ook iets grimmigs, waardoor ouders die zijn verhalen voorlezen zich net even ongemakkelijk voelen (terwijl kinderen het prachtig vinden).

Maar laat dat niemand ervan weerhouden. Spielberg en Dahl, veel beter kun je het niet krijgen.

The BFG, net 5, 20.30-22.45 uur

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

BeReal is uitgeroepen tot de beste app van 2022, ondanks kritiek over privacy

Het is betekenisvol dat er een award gaat naar een buitenbeentje in het socialemedialandschap: BeReal. Het lijkt alsof er een herijking plaatsvindt in het veld van sociale media.

Afbeelding

De jongen met de helm

De eerste dag op school is voor iedereen spannend, maar zeker als je August Pullman bent, een 10-jarige jongen met een misvormd gezicht.

Afbeelding

waarom hulp tekortschiet

De EO-documentaireserie Verloren Kinderen maakte vorige week de nodige reacties los op sociale media. In de serie volgt documentairemaker Sahar Meradji maandenlang drie zogenoemde probleemgezinnen. In Nederland groeien meer dan 80.000 kinderen op in dit soort gezinnen.

Afbeelding

Weg met de zoetsappigheid. Waarom is de antifeestdagenfilm zo populair?

Alleen al dit jaar gaan er zo’n 170 nieuwe kerstfilms in première. De meeste daarvan zijn romantische komedies, maar lang niet allemaal. Er is een heel genre aan duistere films die inspelen op ‘kersthaat’.

Afbeelding

Acteur Joe Pesci: ‘Home Alone gaf me ernstige brandwonden’

Het stuntwerk in Home Alone is bekend en berucht. Joe Pesci’s stuntman Troy Brown zegt in de documentaireserie The Movies That Made Us dat de stunts grotendeels echt waren. Zonder het gebruik van trucage of valmatten.

Afbeelding

Het merk Marilyn Monroe was meer geliefd dan zijzelf als persoon

Het Uur van de Wolf zendt de docu Van Norma Jeane tot Marilyn Monroe (Becoming Marilyn) uit. Deze focust op weer een ander aspect van de dame die veranderde voor de filmindustrie.