Regisseur Wolfgang Petersen hechtte aan rechtgeaarde helden en duidelijke scheidslijnen tussen goed en fout

Achtergrond
Regisseur Wolfgang Petersen, afgelopen vrijdag op 81-jarige leeftijd overleden, vergat nooit de allereerste Amerikaanse vertoning van Das Boot, in 1982. Hoe het publiek in Los Angeles luid applaudisseerde toen bij aanvang van zijn West-Duitse oorlogsklassieker in beeld verscheen dat er van de 40.000 Duitse duikboot-bemanningsleden 30.000 omkwamen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo was het sentiment: dode Duitsers, dat was iets goeds.
Bor Beekman / vk
woensdag 17 augustus 2022 om 20:38
Wolfgang Petersen in 2010.
Wolfgang Petersen in 2010. beeld epa / Manuel Bruque

Maar na afloop van Petersens meesterlijk claustrofobisch in beeld gebrachte film over de bemanning van de U-96-onderzeeër, naar de autobiografische oorlogsroman van Lothar-Günther Buchheim, volgde een staande ovatie van de Amerikanen. ‘Het vijandige publiek maakte een draai’, zei de regisseur er later over. En leek zich zelfs te kunnen verplaatsen in ‘de nazi’s’, die in hun onderwaterdoodskist een verloren strijd voeren, en in de film ook lang niet allemaal fan van de Führer blijken.

Das Boot, een loeispannende thriller zonder goede afloop, was ook een getuigenis van het gebrek aan ideologische beleving van de onderzeetak van de Duitse Kriegsmarine. Gefilmd met een revolutionair camerasysteem voor de krappe ruimte door de Duitse ..

Mail de redactie
Mail de redactie
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt.
Afbeelding

Gemoedelijke drugswereld

Als Earl Stone rondrijdt in zijn pick-uptruck klinkt op de radio: ‘Jesus says He came to seek and save that what’s lost.’ Het is maar een flard, maar bij uitstek van toepassing op wat er zich afspeelt in The Mule.

Afbeelding

Welke films moet je dit weekend zien in de bioscoop? Dit vinden onze recensenten

Een vrije kijk op het leven van Emily Brontë, een kerstman met agressieproblemen, een pilotenfilm die maar niet van de grond komt en een jong stel gaat letterlijk tot het bot. Deze films zijn nu te zien in de bioscoop.

Afbeelding

Eerbetoon aan pilootpionier komt niet goed van de grond in de matige pilotenfilm Devotion

Na Top Gun: Maverick is Devotion de tweede pilotenfilm van het jaar. Hoewel de films in verschillende tijden spelen - respectievelijk het heden en de jaren vijftig - is er veel overlap tussen de films.

Afbeelding

In Bones and All gaat een jong stel letterlijk tot op het bot

Bones and All is een roadmovie, liefdesverhaal en coming-of-age ineen, maar een ander genre overheerst: horror. En dan specifiek de gruwel van het kannibalisme, een nogal ongelukkig gekozen metafoor.

Afbeelding

Bij de film R.M.N. loop je het risico deze in alle zelfgenoegzaamheid alsnog verkeerd te begrijpen

In een Roemeense dorpsgemeenschap ontstaat hevige onrust als de plaatselijke broodfabriek noodgedwongen Aziatische arbeidsmigranten aanneemt. Angstig worden ze van dat wat anders is.

Afbeelding

In deze film is Emily Brontë een vrijgevochten en vrijdenkende vrouw, wars van blind geloof

De drie gezusters Brontë behoren tot de meest gewaardeerde schrijfsters aller tijden. Emily heeft altijd bekend gestaan als de vreemde zus, die zich verlegen afzonderde. Maar wat als dit beeld gecensureerd is door oudste zus Charlotte?