Essay: Een half uur stilte – wanneer de hemel zwijgt

Het glas uit de zonnebril ligt in het zand voor mijn voeten. Naast het massagraf waarin de eigenaar ligt, samen met de andere vermoorde mannen uit het jezididorp Hardan. Met een bulldozer heeft ISIS hun lichamen op een hoop geduwd en onder een dun laagje aarde achtergelaten. Er zitten scheuren in de grond, op een hoek van het heuveltje is er een dekkleed over gelegd, omdat lichaamsdelen uit de aarde omhoog staken. Het beeld van dat glas laat me niet meer los, ook niet na die reis in oktober 2016, met de Nederlandse ambassadeur Jan Waltmans door net van ISIS bevrijd gebied. Is het van het hoofd geslagen van de man die de zonnebril droeg, had hij zich verzet toen ze werden vermoord?

Cultuur

meer ‘Cultuur’