*

Essay: Wees niet bang, want Ik ben bij je

Een jeugdherinnering. Tien jaar oud was ik. We woonden in Indonesië en op een middag werd ik, in mijn eentje, rondgereden door de binnenstad van Jakarta. Ik zat op de achterbank. Het was verschroeiend heet en de plastic bekleding kleefde aan mijn benen. Om mij heen was er het oorverdovende kabaal van getoeter en langsrazend verkeer. Ineens overviel me de paniek dat ik dit ritje niet zou overleven. Diep ademhalend herhaalde ik fluisterend, als was het een mantra: Wees niet bang, want Ik ben bij je. Het hielp, de paniek raakte bezworen.

  • aangepast 28 januari 2020 11:02

Cultuur

meer ‘Cultuur’