Film: Romans

Romans begint in slowmotion met een beeld van Jezus aan het kruis. Het beeld begint al snel te beven door de mokerslagen van de hoofdrolspeler Malky. De gekruisigde Jezus trilt op zijn grondvesten. Dat is ook het thema waar deze film over gaat: Jezus’ gewelddadige dood en vergeving. De voice-over die de eerste beelden van de film begeleidt, is van een evangelisatieactie in het centrum van een Engelse stad. ‘Liefde is het enige wat zorgt dat je kan overleven in een verrotte wereld’, schreeuwt de man. En met die woorden worden we ondergedompeld in het verwoeste leven van de sloper Malky. Deze man, die met veel intensiteit en weinig woorden overtuigend wordt gespeeld door Orlando Bloom, draagt een gebeurtenis uit zijn jonge leven mee die hem dagelijks kwelt. Die kwelling is ruw, rauw en soms niet om aan te zien. In het begin van de film schrikt dit af. Maar de bittere werkelijkheid die steeds meer naar boven komt, roept gaandeweg vooral je medeleven op. Of, beter gezegd: medelijden. Nog zo’n thema dat in deze gelaagde film meerdere keren naar boven komt. Want wie kan meelijden met iemand die zo vroeg in zijn leven zo in zijn vertrouwen is beschaamd? Iemand die zo beschaamd is door twee mensen die hem juist veiligheid en geborgenheid zouden moeten bieden? Het wantrouwen dat hieruit voortkomt, verscheurt Malky. Hij zegt tijdens een privébiecht: ‘Ik ben bang om iemand te vertrouwen. Ik ben bang om niemand te vertrouwen.’ Hij wantrouwt zijn vriendin, zodat die relatie ondanks haar vergevingsgezindheid stokt. De enige manier waarop hij zich weet te uiten is door geweld. Je ziet het aan zijn vertrokken gezicht en zijn woeste mokerslagen als hij als sloper tekeergaat in kerken. En het geweld zie je ook in hoe hij met zichzelf en anderen omgaat: in zijn misbruik, agressiviteit en geslotenheid.

Cultuur

meer ‘Cultuur’