Het knakken, koot voor koot, van vingers

Genadeslag, genadeklap, genadestoot, het is allemaal hetzelfde: ‘het doden van een levend wezen, om het uit zijn lijden te verlossen als er weinig tot geen hoop is op genezing’. Waarom koos Willem Jan Otten in de titel van zijn jongste bundel voor klap: Genadeklap? Ik denk omdat klap nog onverwachter klinkt dan slag. Bovendien doet klap andersom ook denken aan applaus. In elk geval gaat hij terug naar de letterlijke genade, acceptatie, ultieme weldaad.

Boeken

meer ‘Boeken’