Nederlands Dagblad

Het geestelijk sieraad van Christus' bruiloftskinderen van Willem Teellinck is geen boek om in een keer uit te lezen. Vier avondmaalspreken op rij is stevige kost. Toch nam Teellinck mij als 21e eeuwse lezer telkens weer mee in zijn protest tegen vormen van christen-zijn die zich beperken tot uiterlijkheden. Hij verwoordt het gereformeerde geloof tegen de achtergrond van de ontwikkelingen in kerk en maatschappij.

Groen lezen is goed lezen. Niet alleen omdat zijn stijl moeilijk direct is te behappen, ook in hertaling. Maar ook omdat een aantal aanvankelijke indrukken van Groen van Prinsterer, opgedaan in een christelijk politiek betrokken gezin, niet bleken te kloppen.

Een exemplaar van Wat is de hemel?, de klassieker van K. Schilder, stond in mijn boekenkast sinds 5 september 1987. Ik moet dus 24 geweest zijn toen ik het kocht. Het betrof de tweede druk uit 1954, en blijkens een aantekening voorin betaalde ik er f 9,75 voor tijdens een 'boeldag' in Ermelo.

Het lezen van dit boek is een wonderlijke ervaring. In zekere zin was het de voortzetting van een lang geleden begonnen relatie.

Het is alweer even geleden dat ik Noordmans voor het laatst las. Dat was anders in mijn studietijd te Apeldoorn en de eerste jaren van mijn predikantschap.

Ze waren (of zijn?) 'in': halsbandjes met de letters W.W.J.D., een afkorting van de vraag 'What would Jesus do?'. Het hoort bij de jongerencultuur van vandaag, die hemelsbreed verschilt van die van driekwart eeuw geleden, toen dit boek van Noordmans verscheen.

,,Welke plaats nemen we als leden van de kerk in deze wereld in? Wat is onze verhouding tot die verbanden in de wereld, die niet zo direct voor de poort van de eeuwigheid staan? Kerk en wetenschap; kerk en cultuur; kerk en staat?’’

Groen lezen is goed lezen. Niet alleen omdat zijn stijl moeilijk direct is te behappen, ook in hertaling. Maar ook omdat een aantal aanvankelijke indrukken van Groen van Prinsterer, opgedaan in een christelijk politiek betrokken gezin, niet bleken te kloppen.

Groen van Prinsterers Ongeloof en Revolutie bezit alle kenmerken van een echte klassieker. Het is oud, maar heeft blijvende waarde; en het is geschreven in de taal van vroeger, maar wordt ons vertrouwd bij veelvuldig gebruik.