Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Occultisme - Recensies

KAMPEN - In de roman De Adelaar en de Koning die binnenkort uitkomt, plaatst Arjan Wilschut weerwolven naast bijbelse motieven. Terwijl vele christenen zich onder aanvoering van de Stichting Bijbel & Onderwijs zorgen maken over het boekenweekthema 'De Toveracademie' maakt Wilschut graag gebruik van duistere elementen.

Harry Potter is vijftien in het vijfde boek over zijn jeugd. Stevig aan het puberen dus, met alle verwarrende gevoelens vandien. Hij wil met z'n vrienden optrekken én alleen zijn; hij heeft behoefte aan moederliefde, maar wil niet bemoederd worden; hij krijgt weke knieën van de donkerharige Cho, maar ergert zich aan haar huilbuien. 'Waarom begint ze steeds over een onderwerp dat haar in een menselijke tuinsproeier verandert?' Jeugdvriendinnetje Hermelien legt hem dat in vijf mitrailleurzinnen haarfijn uit. Maar jij begrijpt weer niets van de spanning van een zwerkbalwedstrijd, kaatst Harry later terug.

Harry Potter was een slim, moedig en aardig jongetje, die het bij zijn pleegouders Duffeling niet makkelijk had. Maar in zijn tweede jaar op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus krijgt hij babbels en trucjes. Potter gaat puberen en hij beleeft steeds engere avonturen. Dat vinden niet alleen christenen, maar ook de seculiere media: 'Scary Harry', noemde het Amerikaanse weekblad Time hem. Huiveringwekkende Harry.

Bezemstelen voor de deur. Suppoosten met puntmutsen scheuren de kaartjes. Een kale man met sluik wit haar langs de slapen prevelt voor zich uit. De brandweerregels laten alleen geen flakkerende vuurschalen aan de wanden toe. Maar bezoekers krijgen wel een toverdrankje (groene limonade), de bar verkoopt Smekkies en er lopen valkeniers rond met een sneeuwuil en een oehoe op de arm.