Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Synode GKV 2008 - Opinie

KAMPEN - Twee gemeenteleden van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) van Kampen-Zuid beginnen dinsdag een actie onder gemeenteleden om de Ichthus-gemeente in Kampen het kerkgebouw ter beschikking te stellen.

In het Nederlands Dagblad van 15 oktober schrijft Gert Zomer, predikant van de reguliere gereformeerd-vrijgemaakte kerk te Kampen-Noord, dat de zelfstandige plaatselijke kerken zich - zijns inziens terecht (!) - weinig tot niets zullen aantrekken van de terughoudendheid van de generale synode ten aanzien van de liturgie en de gesprekken met Nederlands Gereformeerde Kerken.

Sommige reacties op mijn artikel in de krant van 14 oktober vragen om een nadere toelichting. De kop die de redactie erboven zette, suggereert dat ik het werk van de synode van Zwolle-Zuid in haar geheel als een achterhoedegevecht wegzet.

Voert de synode van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) een achterhoedegevecht als zij niet meteen reageert op ontwikkelingen in de lokale kerken? Ja, zegt dominee Gert Zomer. Nee, zeggen anderen. Dát het gebeurt is geen reden om er allemaal aan mee te gaan doen. En of het Bijbels is, is ook nog maar de vraag.

Afgelopen zaterdag werd in het Nederlands Dagblad de vraag gesteld of de terughoudendheid van de synode van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) een welkome adempauze is of een gemiste kans. Het was een achterhoedegevecht.

Op zaterdag 13 oktober werd in het artikel Welkome adempauze of gemiste kans in het Nederlands Dagblad gevraagd om reacties op de synode van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Is de uitkomst van de synode een welkome adempauze of een gemiste kans? Diverse lezers reageerden, waaruit er nu twee gepubliceerd worden.

In het Nederlands Dagblad van 4 juli las ik een bericht waarin in Ad de Boer zijn teleurstelling uitsprak over de beslissing genomen door de vrijgemaakt-gereformeerde synode over de samensprekingen met de Nederlands gereformeerden. De Boer is bang dat veel mensen gedemotiveerd raken. Ik denk dat dit wat zwart-wit gezien is.

Het artikel van Coos de Jong (Nederlands Dagblad 7 juli) is mij uit het hart gegrepen. De insteek van de deputaten van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) ‘we kijken niet naar het verleden, maar naar wat ons vandaag bindt’ is voorlopig op een fiasco uitgelopen, omdat de boeken van het verleden gesloten bleven.

Nog nooit waren de vrijgemaakt-gereformeerde en Nederlands-gereformeerde kerken elkaar zo dicht genaderd. En toch nam de synode van Zwolle-Zuid het besluit dat over bepaalde zaken waarover vertegenwoordigers van beide kerken het eens waren geworden, opnieuw gepraat moet worden. Wat is er misgegaan?

Emeritus predikant M.J. Arntzen beweert ten onrechte dat de synode van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) niet luistert naar bezwaarde kerkleden. Zij moet er echter wel voor waken dat docenten aan de Kamper universiteit en andere voorgangers zomaar voortdurend verdacht gemaakt kunnen worden.

Bij de discussie over m/v en ambt op de GKV-synode werd mijn naam genoemd (Nederlands Dagblad 2 juni). Ik zou voorstander zijn van vrouwelijke diakenen. Mijn publicaties over diakonessen staan echter niet in het kader van de huidige discussie over mannen en vrouwen, maar in het kader van de ambtstaken binnen de gemeente.

Afgelopen zaterdag werd melding gedaan van het lanceren van een nieuwe website om de synode van Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) in Zwolle-Zuid van kritisch commentaar te voorzien. Wat beogen de mensen achter deze website hiermee? Waarom geen subdomein van eeninwaarheid.nl? Is er vertrouwen in de berichtgeving door de synode zelf?

Naar aanleiding van het bericht over de schaduwwebsite van de vrijgemaakt-gereformeerde synode (Nederlands Dagblad 7 april) wil ik het volgende opmerken:

Ds. Rob Visser vraagt in deze krant te bidden om profeten, kijkend naar de verschillen tussen vroeger en nu in de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt). Misschien zijn deze profeten er al wel, maar zijn ze roepende in de woestijn.

Toen ik op 27 november in het Nederlands Dagblad las: ‘Vrijgemaakten van verstand naar gevoel’ (over de veranderingen in die kerken) trof het mij dat wat in de analyse van de deputaten Dienst en Recht als ‘gevoel’ wordt aangeduid, in evangelische kring wordt omschreven als ‘een bedreiging voor waarachtige geloofsbeleving’ (Nederlands Dagblad 26 november).

Bijdragen op de opiniepagina van het Nederlands Dagblad neem ik graag serieus met de ernst van Ezechiël 33: ‘blazen op de ramshoorn om te waarschuwen voor naderend onheil’. Maar soms ben ik er verlegen mee.

Wie de kerkpagina van deze krant volgt, kan het niet ontgaan zijn: de christelijke orthodoxie is in de war. De afgelopen weken vormde deze ontwikkeling op zeker drie bijeenkomsten onderwerp van bespreking. En bovendien verscheen binnen de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) een rapport waarin de verwarring onder de kerkleden wordt geanalyseerd.

De Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) zijn ingrijpend veranderd. Volgens ds. Rob Visser is de oplossing niet dat we uitspreken dat we elkaar altijd weer vinden, wat voor verschillen er ook zijn, maar dat we bidden om profeten.