In 2004 komt er een einde aan veertig jaar van praten, discussiëren, plannen maken en nieuwe regelingen treffen. De PKN (Protestantse Kerken in Nederland) is dan een feit. Een overzicht in jaartallen.
1962
* Massabijeenkomst in Utrechtse Domkerk
1973
* Eerste combi-synode van de Nederlandse Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerk. Er wordt een Raad van deputaten voor Samen op Weg opgericht met werkgroepen die diverse onderdelen gaan uitwerken. Er komt een voorlopige regeling (de Tussenorde), voor gemeenten die al gefedereerd zijn. Dat zijn er in 1976 ongeveer dertig, vooral in het zuiden van het land.
1983
* Eerste gezamenlijke vergadering van een (hervormde) Provinciale Kerkvergadering en een (gereformeerde) Particuliere Synode: Noord Brabant-Limburg.
1985
* Raadpleging van de plaatselijke gemeenten over de voortgang van het verenigingsproces. De reacties leiden een jaar later tot de Verklaring van Overeenstemming op kernpunten van belijden.
1986
* De hervormde en gereformeerde synoden verklaren - precies honderd jaar na de Doleantie van 1886 - dat ze 'in staat van hereniging' zijn.
1990
* De Evangelisch-Lutherse Kerk,sinds 1986 waarnemer in het proces, gaat volop meedoen. De combi-synode wordt nu triosynode. Haar besluiten moeten altijd door de afzonderlijke synoden worden geratificeerd (goedgekeurd).
1992
* De werkgroep Kerkorde (benoemd in 1990) presenteert concept SoW-kerkorde. * Ruim 1600 gereformeerde bonds-ambtsdragers komen bijeen in Putten en stellen: 'We kunnen niet weg en we kunnen niet mee'. Een aantal critici (niet alleen gereformeerde-bonders) bepleit voortaan een federatie of unie in plaats van een fusie, maar de synoden handhaven keer op keer het fusie-ideaal.
1993
* De triosynode aanvaardt - in eerste lezing - de concept SoW-kerkorde. Als naam van de kerk wordt gekozen voor Verenigde Protestantse Kerk in Nederland.
1994
* De grenzen van de hervormde en gereformeerde classes worden gelijk getrokken. Er komt een gezamenlijk officieel orgaan: Kerkinformatie.
1996
* De Gereformeerde Bond kiest ondanks bezwaren voor 'meegaan', tegenstanders beginnen het Comité voor behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk.
* Besloten wordt tot de oprichting van een Landelijk Dienstencentrum in Utrecht. Diverse locaties worden bekeken. Uiteindelijk wordt besloten het centrum te vestigen in de gebouwen van het vroegere Militair Hospitaal in de wijk Oog in Al.
1997
* De triosynode stelt de SoW-kerkorde vast en de ordinanties (regelingen) in eerste lezing.
1998
* De hervormde synode weigert de kerkorde te ratificeren, uit protest tegen de gekozen naam. De synode wil dat de gefuseerde kerk Verenigde Kerk der Hervorming gaat heten.
1999
* De landelijke kantoren van de drie SoW-kerken worden gefuseerd en er wordt begonnen met de opbouw van één arbeidsorganisatie. In december wordt het Landelijk Dienstencentrum (LDC) in Utrecht door Koningin Beatrix geopend. Tevens wordt gestart met de vorming van negen regionale dienstencentra (RDC's).
2001
* Het rapport Kerken en Kerkverband veroorzaakt in de Gereformeerde Kerken onrust. De plaatselijke kerken zien dat ze op termijn hun zelfstandige positie kwijtraken.
2003
* Het Confessioneel Gereformeerd Beraad stelt de gereformeerde synode voor tegen het fusiebesluit te stemmen. De synode komt het CGB enigszins tegemoet door gereformeerde kerken nog tien jaar na de fusie toestemming te geven om zonder verlies van goederen het kerkverband te verlaten.
* Op 12 december werd de PKN een feit
2004
* Per 1 mei gaan de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden op in de Protestantse Kerk in Nederland.
Pinksteren 1961
* Oproep van achttien hervormde en gereformeerde theologen om 'van kerken tot kerk' te komen. Tot 'De Achttien' behoorden onder meer de gereformeerde predikanten G. Toornvliet en H.M. Kuitert, maar ook de hervormde (gereformeerde-bonder) T. Poot. Ze verwachten dat de kerkelijke eenheid binnen tien jaar bereikt kan worden.