Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Nieuwe Bijbelvertaling - Opinie

LUNTEREN - De Nieuwe Bijbelvertaling maakt donderdag kans de titel kerkbijbel van de Protestantse Kerk in Nederland te krijgen. Maar dat is nog geen uitgemaakte zaak. Een tegenvoorstel ligt op de synodetafel.

Dit jaar vindt een revisie plaats van de Nieuwe Bijbelvertaling. Ds. Edward van der Kaaij deed de vertalers een voorstel. Want: waarom vertalen ze 'rechts' toch met 'stuurboord'?

Volgens H. van der Linden is de vertaling van Habakuk 2: 4 in de Nieuwe Bijbelvertaling een capitulatie voor Rome. Klaas Wierenga verdedigt de vertaling en laakt de toetsingsmethode van Van der Linden.

De Nieuwe Bijbelvertaling roept nog geregeld kritiek op. Volgens Simon Kadijk vertaalt de NBV wat de bedoeling is, zonder een parafrase te worden. Hij doet een lakmoesproef.

Na de kritiek van M. Stam op de Nieuwe Bijbelvertaling (Nederlands Dagblad 24 oktober was reactie daarop wel te verwachten, want die NBV lijkt wel heilig verklaard... Mw. G. Steenhuis stelt (Nederlands Dagblad 27 oktober): ,,dat geen enkele vertaling exact kan weergeven wat de oorspronkelijke bedoeling van de woorden is geweest’’.

Het is prachtig dat de heer Stam de NBG-vertaling uit 1951 een warm hart toedraagt, en hij mag vinden dat die getrouwer aan de Schrift is dan de Nieuwe Bijbelvertaling van 2004 ( Nederlands Dagblad 24 oktober). Maar ik ben van mening dat de voorbeelden die hij hiervoor als bewijs aanvoert, geen stand houden als hij het feit dat elke vertaling een interpretatie is, in acht zou nemen.

Ik heb met interesse de verschillende bijdragen gelezen met betrekking tot de Nieuwe Bijbelvertaling naar aanleiding van de discussie daarover op de christelijk-gereformeerde synode. Vooropgesteld moet worden dat de Nieuwe Bijbelvertaling vrijwel altijd gemakkelijk is te lezen en te begrijpen. Hoewel... in sommige opzichten is de NBV ook niet erg doeltaalgericht, zie bijvoorbeeld het gebruik van het woord 'cohort' en 'prefect' in Matteüs 27:27 en parallelteksten in Marcus en Johannes. Zie ook Handelingen 10:1 en 21:31, waar het woord centurio wordt gebruikt. Maar wat mis ik veel als een tekst gemakkelijk leest, maar ik de diepere waarheid niet meer kan zien.

In zijn ijver om K. Wierenga van repliek te dienen, afgelopen maandag, over de betrouwbaarheid van Bijbelvertalingen, worden door Stefan Paas zaken met zulk een stelligheid geponeerd dat ik me genoodzaakt voel hierop te reageren.

Ik wil reageren op de berichtgeving over de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) naar aanleiding van het artikel van drs. K. Wierenga in het Nederlands Dagblad van 12 oktober (‘Synode kan wat leren van Augustinus’) en de daarop verschenen reacties.

Theologen kunnen de kwaliteit van de Nieuwe Bijbelvertaling niet beoordelen, meende classicus Klaas Wierenga. Dat beeld behoeft flinke nuancering, geeft NBV-deputaat Stefan Paas hem terug.

De christelijk-gereformeerde synode heeft het moeilijk met de Nieuwe Bijbelvertaling. Zij zou hier wat onbekommerder mee kunnen omgaan als zij het voorbeeld van Augustinus zou willen volgen.

Jarenlang is er in het gezin waarvan ik deel uitmaak, gebeden voor het werk van de Nieuwe Bijbelvertaling. Jarenlang hebben duizenden mensen de vertalers en de vertaling zelf opgedragen aan de Hoogste Koning. Ik vertrouw er vast op dat onze Heer ook de Nieuwe Bijbelvertaling tot stand heeft gebracht.

Iedereen moet zich scholen in de perfecte beheersing van het Hebreeuws en Grieks en tot het zover is altijd meer dan één vertaling gebruiken. Aldus classicus K. Wierenga in een reactie op het artikel 'Vrijgemaakten aanvaarden NBV te snel' van G. van den Brink en A. van der Sloot (Nederlands Dagblad, 18 februari)

De vrijgemaakten hebben de Nieuwe Bijbelvertaling te snel aanvaard, menen dr. G. van den Brink en ds. A. van der Sloot (Nederlands Dagblad, 18 februari). Niet alleen op dit punt maar op wel meer punten vergissen zij zich, meent drs. M.E.H. Kuijper-Versteegh, lid van Deputaten Bijbelvertaling in de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt.

Dr. G. van den Brink en ds. A. van der Sloot geven in hun artikel 'Vrijgemaakten aanvaarden NBV te snel' (Nederlands Dagblad, 18 februari) blijk van hun behoefte aan een bijbelvertaling die de weerbarstigheid van het origineel hoorbaar maakt en die zoveel mogelijk recht doet aan de concordantie.

Kerken van gereformeerde signatuur moeten uitkijken met de Nieuwe Bijbelvertaling. Ze zijn meer gediend met een bijbelvertaling die dichter op de huid van de grondtekst zit en die dichter bij de 'regel des geloofs' van de kerk der eeuwen blijft.

De ruime verdubbeling van het aantal stemmers voor de NS-publieksprijs geeft mij te denken. Is het netjes om deze verkiezing eenmalig naar je hand te zetten? Hoeveel stemmers hebben de Nieuwe Bijbelvertaling al helemaal gelezen? En hadden ze zich ook verdiept in genomineerde literatuur?

AMSTERDAM - De Nieuwe Bijbel Vertaling heeft de NS Publieksprijs gewonnen en is daarmee uitgeroepen tot Boek van het Jaar 2005. In het literaire circuit is gereageerd met verbazing en onbegrip.

In het begin van de jaren zestig merkte de bekende hervormd-gereformeerde predikant dr. H. Goedhart te Rotterdam in een interview met De Rotterdammer al op: 'Ik vind de nieuwe vertaling (de NBG-vertaling van 1951, red.) zelfs nog iets te statig'.

In verschillende kerkverbanden zijn op landelijk niveau uitspraken gedaan zijn over de aanvaarding, al dan niet, van de Nieuwe Bijbelvertaling. Maar moet een synode zich daar wel over uitspreken?

Ik kan me de zorg van prof. Van Bruggen, supervisor bij de totstandkoming van de NBV, levendig voorstellen: al die dominees die ooit ook een handjevol Hebreeuws en Grieks geleerd hebben en nu opmerkingen van de kansel strooien, als dat het in de grondtekst letterlijk geen pijpenstelen, maar katten en honden regent.

Volgens prof.dr. J. van Bruggen is de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) niet beïnvloed door 'de feministische taalideologie' (Nederlands Dagblad 8 november). Nu breekt mij de klomp. Ik beperk mij tot drie voorbeelden.

Het artikel in de krant van 8 november waarin de gedachten van prof. dr. J. van Bruggen over predikant en bijbelvertaling worden weergegeven, riep een herinnering bij mij op.

'Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des HEREN, gedachten van vrede en niet van onheil...' Afgelopen zondag wilde ik deze passage uit Jeremia 29 lezen uit de Nieuwe Bijbelvbertaling. Bij nader inzien heb ik dat niet gedaan.

Bij mijn afscheid in 1958 van de Gereformeerde Burgerschool aan de Plompetorengracht in Utrecht overhandigde meester Vroon mij de Bijbel in de nieuwe vertaling van het NBG. Een kostbaar geschenk, dat ik in ere hoop te houden. Dat er echter iets aan ontbrak, werd mij duidelijk toen ik de zogenaamde 'Apocriefe Boeken' in twee delen cadeau kreeg.

Vorige week is er een nieuwe bijbelvertaling gereedgekomen! Oud nieuws? Toch niet. In alle rumoer rondom de nieuwe Nederlandse vertaling is kennelijk het bijzondere bericht dat voor de mensen in Azerbeidzjan voor het eerst de Bijbel in hun eigen taal beschikbaar gekomen is, volledig verloren gegaan.

ZWOLLE - Predikanten die op de kansel zeggen 'In de grondtekst staat eigenlijk...' proberen een bijbelvertaling te overtroeven, vindt prof. dr. J. van Bruggen. De vertaling die een voorganger geeft is ,,meestal slechts zijn subjectieve en soms beperkte inzicht, waaraan hij meerwaarde verleent door de kwalificatie 'letterlijk' toe te voegen''.

Oplettende lezertjes kunnen vermoeden dat ik moeilijke dagen achter de rug heb. Immers, alweer een aantal jaren geleden ben ik mijn columns in dit blad begonnen met een stukje onder de titel Mandarein. Het ging over bijbelvertalingen en berijmingen. Ik heb u toen verteld dat ik tegen nieuwe vertalingen ben.

'Er staan nog steeds moeilijke woorden en zinnen in.' Dat was volgens Gert Kwakkel (Het Katern 29 oktober) de reactie van veel lezers op de voorpublicaties van de Nieuwe Bijbel Vertaling (NBV). En inderdaad, we hebben het vorige week opnieuw meegemaakt met de definitieve NBV.

Ds. Kater is in het bericht 'CGK's doen mee met NBV-actie' (Nederlands Dagblad 30 oktober, pagina 2) niet bang voor het gebruik van grote woorden: een beetje provocerend, niet broederlijk en niet elegant.

Met veel feestelijk vertoon is het eerste exemplaar van de Nieuwe Bijbelvertaling aangeboden. H.M. de koningin nam dit exemplaar aan en las enige verzen van deze vertaling.

DOETINCHEM - ,,Ik ben positief verrast na het lezen van een gedeelte uit de Nieuwe Bijbelvertaling. In eerste instantie was ik sceptisch. Er zijn al zoveel bijbelvertalingen op de markt. Maar nadat ik een informatieavond over de NBV had bijgewoond, was het wantrouwen al grotendeels weg. Na het lezen van Genesis 3 ben ik zelfs enthousiast.

En zo kreeg Nederland deze week dus zijn nieuwe bijbel. Nederland, want het was bepaald geen binnenkerkelijk onderonsje dat zich rond de presentatie van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) afspeelde. Sterker nog: in zekere zin waren kerken en kerkleden slechts toeschouwers bij wat de trekken van een heuse nationale gebeurtenis had.

Ruim twintig jaar geleden gaf ik mijn eerste catechisatielessen. Regelmatig besprak ik met de catechisanten een stukje uit de Bijbel. Mijn leermeesters aan de Theologische Hogeschool hadden mij dat op het hart gebonden. De catechisanten moesten kunnen zien, dat de inhoud van de Heidelbergse Catechismus opkomt uit de Heilige Schrift.

Vele jaren is met inzet en expertise aan de Nieuwe Bijbelvertaling gewerkt. De totstandkoming kan met recht een megaproject genoemd worden, dat miljoenen heeft gekost.

Vanmiddag wordt in Rotterdam het eerste exemplaar van de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) aangeboden aan koningin Beatrix. In de voorverkoop zijn er nu al honderdduizend exemplaren van afgezet. Dat is voor een bijbeluitgave die nog door geen enkele kerk officieel is aanvaard, een zeer hoog cijfer.

Zou niet alle discussie over de vierletterige Godsnaam overbodig worden, en in de kerkgeschiedenis overbodig zijn geweest, als we bereid waren, en bereid geweest waren om ons af te vragen wat Jezus heeft gezegd als Hij de Schriften las? Wij heten toch zijn volgelingen te zijn? Hoe Jezus de Naam uitsprak, is bekend. Hij zei als alle Joden bij de vierletterige Naam JHWH altijd Adonai, en dat betekent: HEER.

Het lijkt een gelopen race: de vertaling van de naam van God in de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV). De knoop is doorgehakt door het Nederlands Bijbelgenootschap: het wordt 'Heer'.

De beslissing om in de op stapel staande Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) de typerende godsnaam 'JHWH' (of 'Jahwe', zoals een kundig hebraïcus aanbeveelt) door 'HEER' weer te geven, is na uitvoerig beraad genomen.

Met belangstelling nam ik kennis van het artikel in de krant van 31 oktober 2000, waarin een pericoop van Genesis was afgedrukt.

Aan het einde van haar opmerkingen over de NBV-versie van 1 Korintiërs 1 (ND 3 november 2000) doet mevrouw Brink een opvallend spellingsvoorstel.

Bij iedere presentatie van een aantal boeken in de Nieuwe Bijbelvertaling zullen velen zich afvragen welke slagen nu weer zullen worden toegebracht aan de vertrouwde tekst.

 

Wat betreft het schrijven met een kleine letter van het persoonlijk voornaamwoord als gaat over God of Jezus in de bijbel dacht ik er vroeger net zo over als dr. Siebesma in zijn bespreking van de nieuwe Genesisvertaling (ND 31/10), tot ik ergens las (ik weet niet meer waar), pas, naar ik meen, rond 1750 gewoonte opkwam om Hij plaats van hij te schrijven. In oorspronkelijke Statenvertaling was dit namelijk nog niet zo.

Ds. P. van Gurp haakt in Reformanda aan bij de opmerking dat het mooi is als heel kerkelijk Nederland één bijbelvertaling gebruikt. In deze geest had dr. H.R. van de Kamp zich namelijk uitgelaten op de vrijgemaakt-gereformeerde synode.