Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Discussie doop - Geldigheid

De stuurgroep van de Nationale Synode gaat proberen de ingezette geloofsgesprekken vooral op lokaal en regionaal niveau een vervolg te geven. Laat dan het eerste agendapunt mogen zijn: het erkennen van elkaars dooppraktijk.

AMERSFOORT - De leden van Baptistengemeente Amersfoort wezen een volwaardig lidmaatschap voor ‘vaste bezoekers’ die als kind zijn gedoopt nipt af. Maar het proces is nog niet voorbij. ‘Dit onderwerp raakt het hart van ons geloof.’

AMERSFOORT - De Baptistengemeente Amersfoort bezint zich op een volwaardig lidmaatschap voor 'vaste bezoekers' die als kind gedoopt zijn.

Ten diepste gaat het in de kerk niet om de vraag wanneer je gedoopt bent, maar om Christus als fundament. Daarom zou het mooi zijn als de doop geen scheiding meer brengt als het gaat om het lidmaatschap van een christelijke gemeente.

Het idee om bij ouders die weinig met de kerk hebben de kinderdoop in te ruilen voor de kinderzegen, gaat niet alleen over een visie op de doop, maar ook over de vraag hoe je ouders aanspreekt die hooguit op het kerstfeest naar de kerk komen. ,,Dat is Bijbels en pastoraal een heel probleem.''

'Geloofsdoop of verbondsdoop kent een kardinaal verschil', schrijft dr. P.L. Voorberg in de krant van 23 juni. Daarmee geeft hij de twee hoofdinrichtingen aan in de uitleg van het protestants-christelijk geloof.

Het artikel van J. Mudde in het ND van 20 juni moge dan de volle breedte van pagina 7 beslaan, maar het steekt helaas niet naar de diepte af: naar de positie van een kind in de schoot van een door God met het geloof begiftigde (Efeziërs 2:8) zwangere vrouw.

Kunnen gelovigen die de kinderdoop niet onderschrijven, ambtsdrager zijn in een gereformeerde kerk? Volgens ds. Jan Mudde wel (ND 20 juni). Niet doen, zegt Ton Vos, want vaak speelt er heel wat meer, zoals een andere visie op de toeëigening van het heil en de gemeente.

In de krant van 20 juni pleit ds. Jan Mudde ervoor om baptisten een volwaardige plaats te bieden binnen kerken van gereformeerde signatuur, mits deze voorstanders van de volwassendoop hun standpunt ,,niet drijven en geen onrust in de gemeente veroorzaken''.

Het pleidooi van baptistentheoloog Jelle Horjus om gemeenteleden die vasthouden aan hun kinderdoop, toch als volwaardig lid te accepteren, verdient navolging in de gereformeerde kerken. Want ook daar staan leden die anders over de doop denken op het tweede plan.

Wennen doet het nooit, de kerkelijke verdeeldheid. In eigen omgeving schrijnt het het meest. Maar over de grenzen is de verdeeldheid van de kerk niet minder aangrijpend.

Gereformeerden en baptisten maken beide denkfouten. Een gereformeerde is: uit Paulus' waarschuwing tegen ontheiliging van het avondmaal afleiden dat kinderen niet aan het avondmaal thuishoren. Een baptistische denkfout is dat kinderen niet behoren te worden gedoopt omdat er in de Bijbel staat: 'wie gelooft en gedoopt is zal worden gered'.

,,Ik ben rooms gedoopt, moet dat nu over?,, Het is de vraag naar de geldigheid van de doop. Dit is helemaal geen gekke vraag van een belijdeniscatechisant die openbaar het geloof wil belijden en die nu zijn doopbewijs bij de kerkenraad moet inleveren. Anders wordt hij of zij alsnog gedoopt, op zijn belijdenis.

De vreugdevolle conclusie uit mijn onderzoek (proefschrift Doop en kerk, ND 15 januari) was dat God met kracht Zijn doopwater zo breed doet neerdalen. Het onderscheid - dat velen, terecht, zo niet in de Bijbel vinden - tussen wettige en geldige doop is vervolgens nummer twee.

Wat brengt de doop toch allemaal niet teweeg!? Geldige doop en wettige doop. Met veel water of met weinig water. Gereformeerd gedoopt of Baptistisch gedoopt.

Enkele opmerkingen naar aanleiding van de uitspraken van ds. P.L. Voorberg over de doop moeten me nu toch van het hart. In mijn praktijk als vertaler bij een zendingsgenootschap dat gericht is op evangelisatie onder de volken in de voormalige Sovjet-Unie, kom ik nogal eens rapporten tegen waarin we o.a. kennis mogen nemen van doopdiensten in de gebieden ten noorden van de poolcirkel.

De wijze waarop gerageerd wordt op een artikel met betrekking tot het proefschrift van ds. Voorberg (ND 15 januari) stelt mij teleur. Ook ik heb zo m’n vraagtekens, maar om nu te zeggen dat ‘de geest van broeder Voorberg nog eens verlicht mag worden’ gaat me te ver. In het artikel zelf geeft ds. Voorberg aan dat hij ,,meer oog gekregen heeft op Gods werk’’. Dit lijkt me toch een duidelijk voorbeeld van verlichten van de geest.

Happen naar Voorberg. Hij heeft een verouderde opvatting over de kerk; hij doet nutteloos onderzoek; hij handelt arrogant; het ontbreekt hem aan wijsheid; hij kent de Bijbel niet goed; hij mag niet oordelen over mensen, maar ook niet over kerkgenootschappen. Kortom: hij moet gewoon zijn mond houden, want anders komen er van die vreselijke dingen uit. Men hapt met ware of valse tanden en men blijft happen, maar bijt men wel?

Na een week vol discussie over de betekenis van de doop ben ik erg verbaasd. Eerst was er behoorlijk veel al dan niet terechte kritiek op dr. Paul Voorberg in het ND van 15 januari over zijn onderscheid tussen wettige en geldige doop.

Nieuwsgierig geworden door de veelbelovende vermelding op de voorpagina van het Nederlands Dagblad van afgelopen maandag was ik op zoek naar het artikel over een proefschrift over doopopvattingen van ds. Voorberg. Een beetje in mijn verwachtingen teleurgesteld werd ik wel bij lezing van het hele stuk. Naast wat zinnige opmerkingen werd ik onaangenaam getroffen door het vermeende onderscheid tussen wettige en geldige doop en de kwalificatie valse kerken.

KAMPEN - Een kerk kan afspreken van welke kerken ze de doop erkent, vindt dr. P.L. Voorberg. Bij een overgang van de ene naar de andere kerk hoeft dan niet meer over de doop te worden gepraat. Hij zei dat gisteren in Kampen tijdens de verdediging van zijn proefschrift Doop en Kerk

Ds. P.L. Voorberg maakt in zijn proefschrift een onwettige doop toch nog een geldige doop, aldus het interview in de krant van 15 januari. Hoe zou dat kunnen? Hoe zouden bijvoorbeeld een onwettig huwelijk en een onwettig rijbewijs toch geldig kunnen zijn?

Graag wil ik ds. P.L. Voorberg van harte feliciteren met zijn promotie. Jammer is de keuze van het thema voor zijn proefschrift, omdat dat in mijn ogen een nutteloos onderwerp is, en de energie die het heeft gekost om zo’n proefschrift te schrijven is daarmee ook verloren energie.

Dat er zo iets is als een geldige en een wettige doop. En dat dit twee verschillende dingen zijn! In de Bijbel vind ik het niet terug.

Graag wil ik enkele kanttekeningen plaatsen bij de uitspraken van ds. Voorberg in het Nederlands Dagblad van 16 januari.

EMMELOORD – In de meeste kerken is nauwelijks discussie over de erkenning van een elders bediende doop. Ds. P.L. Voorberg deed er onderzoek naar en komt in zijn proefschrift tot de conclusie dat bijna elke doop geldig is.