Nederlands Dagblad

HARDENBERG - ,,Geneeskunde is barmhartigheid'', vond kinderarts Diny van Bruggen. Ook de Cambodjaanse uitdrukking ,,het beste medicijn voor het leven is een echte vriend'', typeerde haar. Ze overleed zaterdag op 64-jarige leeftijd na een jarenlange ernstige ziekte.

HARDENBERG - Kinderarts Diny van Bruggen is zaterdag in een hospice in Hardenberg overleden. Dat heeft stichting De Brug vandaag bekendgemaakt.

11 augustus 2008
Jan Zijlstra aan de Ardèche
Lieve Diny,
Wat een raar idee dat ik helemaal niet weet hoe het met je gaat! De afgelopen drie weken dacht ik regelmatig aan je. Ik rekende erop dat mijn moeder wel zou mailen als je gestorven was. Hoe gaat het met je? Ben je stabiel gebleven?

14 juli 2008
Nog weken tot maanden moed houden
Dag Ytje,
Er is weer van alles gebeurd en er is nog veel te schrijven, ik weet nog plenty onderwerpen. Maar voorlopig ga jij eerst op vakantie. Je schrijft dat je dan geen ADL-assistenten hebt, maar wie helpt je dan? Helaas zal je verlamming geen vakantie nemen.

6 en 7 juli 2008
Niet langer een huid als een Dalmatiër
Lieve Ytje,
Nadat we maandenlang met elkaar in correspondentie zijn geweest, heeft de klad er enkele weken in gezeten. Bedankt dat jij de vaart erin houdt, hoewel ik toch duidelijk even uitviel.

12 juli 2008
Mag ik nu toch naar de Heer toegaan?
Dag Ytje,
Even een mailtje tussendoor. 

11 juli 2008
Verf je je haar nog?
Lieve Diny,
Ik antwoord je wat later dan anders. In deze tijd wil ik altijd heel erg graag een poosje weg. Geen gebruikmaken van ADL-assistenten, even in een heel andere omgeving. Ik beklaag echt de mensen met een handicap die daar geen mogelijkheden voor hebben.

12 juli 2008
Wat banaal lijkt die vraag nu
Net je mail gelezen over je nierproblemen. Ik schrok ervan, maar wens je ook zo toe dat er een einde aan je moeheid en pijn komt en dat je naar de Heer kunt gaan!

13 maart 2008
Ik druk op de knop en vraag om hulp
Lieve Diny,
Grappig, dat je vraagt hoe ik de e-mails typ. Als ik 'op pad' ben voor de krant, vraag ik me wel eens af wat mensen denken als ze zien dat ik hen kom interviewen. Ik kan niks beginnen! Zij moeten zelfs mijn dictafoon aanzetten! Gek genoeg vragen ze er nooit naar en gaan ze serieus op mijn vragen in, blijkbaar vertrouwend dat het wel goed komt.

20 april 2008
Sorry
Sorry, dat je even niets van me hoorde. Te druk/te moe. Morgen hoop ik uitgebreid te antwoorden.

22 april 2008
Ik kreeg toverzalf
Beste Ytje,
Wat heb ik toch een bewondering voor je. Verkouden zijn en je neus niet kunnen snuiten omdat je handen dat niet kunnen... Ik bewonder je om je kracht om dit vol te houden.

30 juni/1 juli 2008
Ben 'zag' mij de heg al doen, zoals hij mij vroeger kende
Lieve Diny,
Hoe gaat het nu met jou? Ik werd mij meer bewust van jouw situatie toen je laatst vertelde dat je je been opengehaald had aan de tuinbank, terwijl je er alleen maar langs liep en er even tegenaan stootte. Je lange broek was helemaal nat door de wond.

11 maart 2008
Het wonder in de haarspeldbocht
Dag Ytje,
Dank voor je e-mail.
Ben ik niet te strak? Zo van: ik bid niet om genezing van de kanker maar alleen om vrede. Want God heeft mij duidelijk gemaakt dat Hij mij kanker wil geven.

9 maart 2008
Je stel het wel erg zwart-wit
Wat een verrassing weer, Diny, drie geluidsfragmenten! Dankjewel! Wat ik vooral heel verhelderend vond in je verhaal over gebedsgenezing, is het stuk over de natuurwetten.

8 maart 2008
Doorlopen op een gebroken been
Dag Ytje,
Ik ga je even de brief dicteren, want dat gaat een stuk vlugger dan schrijven.

25 februari 2008
Nooit gebeden dat ik weer zou lopen
Wat ben je toch een wonderlijk mens, Diny! Kom ik terug van een weekend weg naar mijn zus en vind ik jouw gesproken woord in mijn mailbox! Dank je wel. Erg fijn om je te horen. Je stem klinkt vertrouwd en ik kan me voorstellen dat dit een stuk minder vermoeiend is.

24 februari 2008
Te snel praten over het leven na dit leven
Beste Ytje,
Ik ben wat druk en moe en doe het daarom met een gesproken e-mail, maar ik hoop dat dat net zo goed werkt.

13 februari 2008
Aankomst op Eelde, negen maanden na het ongeluk
Lieve Diny,
Daar raak je een heel teer punt: het verdriet van familie en vrienden. Vooral het verdriet van mijn ouders heeft mij altijd erg geraakt. Het was een ontzettende klap voor hen dat ik verlamd raakte. Nu ik zelf kinderen heb, kan ik mij hun verdriet nog beter voorstellen. Mijn vader kon er nooit zonder tranen in zijn ogen over praten, maar altijd wel met het vertrouwen dat God blijft zorgen.

12 februari 2008
Ik zal klaar zijn, mijn familie en vrienden moeten verder
Beste Ytje,
Hartelijk dank voor je e-mail. Ik geniet ook van dit contact. Het stimuleert je om je gedachten eens goed op een rijtje te krijgen, verder te doordenken en te verwoorden. Heel waardevol.

9 februari 2008
Ik zie ertegenop dat je er niet meer bent
Lieve Diny,
Ik leer veel van je. Dank je wel. In je laatste mail staat: 'Minder bidden en beter om je heen kijken wat God je al gegeven heeft'. Zo had ik er nog niet naar gekeken. Het is heel erg nuchter, maar wel goed om dat te bedenken.

8 februari 2008
Mogelijk bidden mensen te veel
Beste Ytje,
De vraag waarom de een zo duidelijk vrede en rust krijgt en de ander naar deze ervaring blijft zoeken, vind ik een moeilijke, er zitten veel aspecten aan. De een krijgt in het leven een andere zegen dan de ander. Ik ervaar dat geestelijke liederen je sterken.

2 februari 2008
Blijven wonen bij die wietrokende jongeren
Lieve Diny,
Raar begrip eigenlijk 'onafhankelijkheid'. Er zitten heel positieve kanten aan en ook negatieve. De negatieve heb ik in mijn vorige mail genoemd, namelijk je onafhankelijk wanen, terwijl je dat natuurlijk helemaal niet bent.

30 januari 2008
Je kon je tranen niet eens afvegen
Dag Ytje,
Hartelijk dank voor je e-mail van 26 januari. Ik vind het heel fijn om zo met je te kunnen doorpraten. Kan ik ook nog eens aan je vragen hoe jij dat toch hebt gedaan in je leven. Met name denk ik dan aan het punt (on)afhankelijkheid en regie houden over je eigen leven.

26 januari 2008
Vertrouwen is de zere plek
Lieve Diny,
Je raakt met je antwoord precies de zere plek: vertrouwend aan zijn hand die ons al door zoveel moeilijkheden heeft geholpen.

24 januari 2008
Nu mijn spieren uitvallen, denk ik aan jou
Beste Ytje,
Je moest even op antwoord wachten, omdat ik flink wat tijd wilde besteden aan je e-mail. Bedankt voor je positieve woorden en bemoediging.

13 januari 2008
Heb jij nooit twijfels of angst?

Wat fijn, Diny, om weer van je te horen. Nog gefeliciteerd met je 'wonderlijke' verjaardag, zoals je schrijft. En wat een bijzonder jaar heb je achter de rug. Wat een zegen, de vrede die je krijgt. Het omschakelen van sterven naar toch nog een poosje doorleven lijkt mij moeilijk. Maar dat gaat bij jou toch wel zo snel dat zelfs je boek nu klaar is. Ik ga het natuurlijk meteen kopen.

12 januari 2008
Moeder is ons toch voorgegaan
Dag Ytje,
Dank voor je mail. Het is lang geleden dat we contact hadden, maar met mij gaat het wisselend, hoewel eigenlijk heel goed.