Sluiten

Nederlands Dagblad

Dossier: Verkiezingen VS 2004 - Opinie

Voor het eerst kregen televisiekijkers deze week een John Edwards te zien zonder diens in de campagne bevroren lach. Het huilen stond de Democratische nummer twee nader dan het lachen. Niet alleen hadden hij en Kerry de strijd om het Witte Huis verloren, ook in het Congres boekte hun partij verliezen. Het is tijd voor zelfonderzoek.

Hoe zit dat nu eigenlijk met Gods hand in de geschiedenis? Als twee kandidaten, Kerry en Bush, beide hun christen zijn belijden, beide bidden voor de overwinning, kun je dan zeggen dat, nu Bush gewonnen heeft, God op hem heeft gestemd? Of is het maar beter God helemaal buiten zulke dingen te laten, omdat je er toch niets zinnigs over kunt zeggen? Het zijn lastige vragen. Vragen over hoe God regeert en aan welke kant Hij staat.

In zijn korte toespraak voor campagnemedewerkers in het Ronald Reagan Gebouw, drie blokken verwijderd van het Witte Huis, straalde de herkozen president Bush eergisteren zowel vertrouwen als optimisme uit over de toekomst. ,,Als we elkaar vinden en samenwerken, zijn er geen grenzen gesteld aan de grootheid van Amerika.'' En: ,,Ik ben er trots op zo'n verbazingwekkend land te leiden en het verder vooruit te brengen.''

Het heeft allemaal wat langer geduurd dan gebruikelijk, maar sinds gisteravond kan niemand meer beweren dat George Bush het presidentschap heeft gestolen. Bush heeft Kerry gewoon verslagen. Daarmee heeft Bush bepaald een prestatie geleverd.

Een in Washington gevestigd studiecentrum, het Center for Strategic and International Studies, heeft de presidentsverkiezingen van 2004 qua betekenis vergeleken met die van 1948. In dat jaar ging de strijd tussen de Republikeinse kandidaat Thomas Dewey en de Democraat Harry Truman.

Weinig kwesties rond de huidige presidentiële verkiezingen hebben de gemoederen in Europa en Amerika zo bezig gehouden als het christelijk geloof van George W. Bush. In de Verenigde Staten is hij ervan beschuldigd een religieuze hypocriet te zijn, die zijn harteloze daden versluiert door vrome praat. Maar in beide continenten is hij ook getypeerd als een radicale fundamentalist, wiens fanatieke religieuze opvattingen hem hebben beroofd van het laatste restje intellect dat hij nog bezat. Velen vrezen dat hij Amerika wil veranderen in een theocratie en herstellen als een 'christelijke natie'.

Aan de vooravond van de presidentsverkiezingen spreken verschillende toonaangevende Amerikaanse kranten zich uit voor Bush of voor Kerry. Wij zijn toonaangevend noch Amerikaans. Toch geven we toe aan de verleiding een voorkeur uit te spreken, ook al heeft dat 0,0 procent invloed op de uitslag.

Maarten Luther moet eens gezegd hebben dat men in het politieke vlak beter bestuurd kan worden door ,,een wijze Turk dan door een onverstandige christen''. Het valt niet moeilijk het daarmee eens te zijn.

Het zal veel Amerikaanse televisiekijkers zijn ontgaan, maar tijdens de recente nationale conventie van de Republikeinse Partij in New York gebeurde iets opmerkelijks. In de buurt van de plek waar de omroepmaatschappij CNN verslag deed van de bijeenkomst, brak rumoer uit.

Een mietje ben je! Wanneer je weigert te geloven in de kracht van de Amerikaanse economie, ben je een girlie man. Het zijn de woorden van Arnold Schwarzenegger, gouverneur van de toonaangevende staat Californië. Op de Republikeinse conventie vorige week doorspekte hij zijn betoog met - hoe kan het ook anders - spierballentaal.

De gisteren met de toespraak van president George W. Bush afgesloten Nationale Conventie van de Republikeinse Partij heeft voor een belangrijk deel in het teken gestaan van de strijd tegen internationaal terrorisme. De boodschap luidde dat de vrije wereld sinds 11 september 2001 - het conventiecentrum ligt op korte afstand van Ground Zero - de derde wereldoorlog is ingegaan. Bush heeft zich daarin een sterk leider getoond, maar Kerry is 'slap'.

Waarom maken de Amerikanen zich toch zo druk om de vraag wat John Kerry al dan niet heeft gepresteerd tijdens de oorlog in Vietnam? Want druk maken zij zich! Dat blijkt wel uit de opinieonderzoeken.

Europeanen verbazen zich al sinds lang over de religiositeit van de Amerikanen, en vooral over de manier waarop Amerikaanse politici de laatste jaren in hun politieke uitspraken telkens weer willen verwijzen naar God. Vorige week voelde presidentskandidaat John Kerry zich daartoe ook viermaal gedwongen in zijn aanvaardingsrede voor zijn partijgenoten, terwijl hij bij eerdere politieke bijeenkomsten zich niet publiekelijk heeft willen uitlaten over God.

Met een zelfgeschreven redevoering die de verwachtingen overtrof, aanvaardde John F. Kerry deze week de nominatie als democratisch kandidaat voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Kerry presenteerde zichzelf als een krachtdadige opperbevelhebber van het leger en als een diplomaat die meer met andere landen zal samenwerken.

De keuze van John Kerry voor John Edwards als vice-presidentskandidaat voor de Democraten heeft een voornamelijk electorale achtergrond. Eerste doel is Bush in november uit het Witte Huis te werken, 'daarna zien we wel verder'. Als het om politieke inhoud was gegaan, had Kerry wel een ander gekozen, bijvoorbeeld Richard Gephardt, leider van de Democraten in het Huis van Afgevaardigden.

NEW YORK - Het geloof speelt een allesoverheersende rol bij de Amerikaanse presidentsverkiezing op 2 november. De Democraten moeten zich dat realiseren, anders kunnen ze een overwinning wel vergeten, aldus de christelijke commentator Jim Wallis in The New York Times.

Morele vraagstukken als homohuwelijk, abortus en stamcelonderzoek die voor de doorgaans traditioneel gelovige Republikeinen belangrijk zijn, worden door de vaak ongelovige of vrijzinnige Democraten beschouwd als fundamentele verworvenheden van de vooruitgang. De strijd tussen beide kampen in Amerika spitst zich toe.

Twee thema's zullen de campagne voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen beheersen: de oorlog in Irak en de economie.